Τα λέμε σε καθημερινή βάση από τις εκπομπές του monobala στο YouTube, λιγότερο συχνά από εδώ, που προτιμάω να γράφω όταν έχω πραγματικά κάτι να πω και κάποια σκέψη να μοιραστώ και όχι “για να γράψω”. Δεν θα πάρουμε παίκτη απλά για να πάρουμε, που λέει και το γνωστό αστείο μεταξύ των φίλων της ΑΕΚ.
Βλέπετε και βλέπουμε όλοι πως τον τελευταίο μήνα και ειδικά μετά το ματς με την Σάμροκ, κάτι έχει αρχίσει και αλλάζει στην ΑΕΚ.
Η ομάδα αποκτά σιγά σιγά την ταυτότητα που θέλει να της δώσει ο προπονητής της, ανεξάρτητα από τη διάταξη που θα επιλέξει να παρατάξει.
Μη σας πω ότι το σχήμα δίχως τους εξτρέμ φαίνεται να ταιριάζει περισσότερο στην ομάδα. Έτσι έδειξαν τα τελευταία παιχνίδια, αν και θα ήθελα να μην ισχύει, γιατί Ελίασον και Κουτέσα είναι καταπληκτικοί παίκτες και εκτιμώ πως μπορούν να δώσουν πάρα πολλά στην ομάδα.
Το ζήτημα όμως είναι η ΑΕΚ να ανεβαίνει και να βελτιώνεται. Και ανεξάρτητα από πρόσωπα αυτό έχει αρχίσει να συμβαίνει. Ναι είναι κομβική η παρουσία αρκετών, αλλά νομίζω θα συμφωνήσουμε πως η παρουσία του Ζίνι, ή μάλλον η απουσία του όλο αυτό το διάστημα, κάνει μπαμ ότι διαφοροποιεί πλήρως τις δυνατότητες της ΑΕΚ.
Ο Ζίνι δίνει το κατι διαφορετικό που πραγματικά ταιριάζει ταμάμ σε αυτό που ζητά ο Νίκολιτς, με στοιχεία που δεν υπάρχουν από άλλον στο ροστερ της ομάδας.
Πλάτιασα όμως, αυτά τα έχετε δει κι εσείς, εγώ αλλού θέλω να καταλήξω.
Η ΑΕΚ έχει ξεκινήσει να χτίζει κάτι από την αρχή. Δεν θα πω από το μηδέν, αλλά καταλαβαίνετε κι εσείς πως και οι παίκτες που υπήρχαν και πριν το καλοκαίρι, μαθαίνουν πλέον κάτι τελείως διαφορετικό.
Κι όταν ξεκινάς να χτίζεις από το μηδέν, η ικανοποίηση και η χαρά όταν κόψεις το νήμα είναι ακόμα μεγαλύτερη. Νίκολιτς, Ριμπάλτα και παίκτες με την αρωγή και τη στήριξη της διοίκησης έχουν ξεκινήσει μια προσπάθεια που δείχνει πως έχει σοβαρές προοπτικές, είναι όμως στο ξεκίνημα.
Η υπομονή δεν είναι το εθνικό μας σπορ κι αυτό είναι γνωστό, όμως πλέον νομίζω πως όλοι καταλαβαίνουμε ότι αξίζει τον κόπο να πιστέψουμε σε αυτό που πάει να φτιαχτεί. Μπορεί η επιτυχία που ονειρεύεται ο κόσμος να μην έρθει φέτος. Ή και να έρθει, δεν το ξέρει κανείς αυτό.
Το θέμα είναι πως το μήνυμα πέρασε. Αυτή είναι μια προσπάθεια που αξίζει να στηριχτεί και να λάβει την πίστωση χρόνου που της πρέπει. Βήμα βήμα, με υπομονή μέχρι την τελική νίκη. Αυτός που πρέπει να είναι ο αυτοσκοπός όλων στην ομάδα.
ΥΓ. Αυτό το κείμενο γράφτηκε στο αεροπλάνο της επιστροφής από τη Φλωρεντία.
ΥΓ2. Με τόσα προβλήματα και απουσίες, η ΑΕΚ ήταν η καλύτερη ομάδα στη Λεωφόρο κόντρα στον Παναθηναϊκό. Ναι η αντίδραση μετά το 1-2 χρήζει ανάλυσης και βελτίωσης, όμως αυτά που πέτυχαν Νίκολιτς και παίκτες αυτή την εβδομάδα τα υπερκαλύπτουν όλα.
