ΑΕΚ: Οι στατικές φάσεις, οι μεταβάσεις και ο καθοριστικός Μάνταλος κόντρα στον Λεβαδειακό

Στο σημαντικότερο παιχνίδι της 22^ης αγωνιστικής, η ΑΕΚ, που την δεδομένη χρονική στιγμή βρίσκονταν στην 2^η θέση, υποδέχτηκε τον 4^ο Λεβαδειακό. Η ΑΕΚ παρατάχτηκε σε φάση άμυνας αλλά και επίθεσης με σχηματισμό 1-4-4-2. Ως συνήθως οι πλάγιοι μέσοι Λιούμπιτσιτς (23) και Μάνταλος (20) είχαν ρόλο περισσότερο εσωτερικού μέσου παρά εξτρέμ. Ο Λεβαδειακός από την πλευρά του χρησιμοποίησε έναν σχηματισμό που είχε την μορφή του 1-3-4-2-1 σε φάση άμυνας αλλά και επίθεσης.

Η επιλογή του σχηματισμού είχε να κάνει με την επιδίωξη να εκμηδενιστούν τα αριθμητικά πλεονεκτήματα της ΑΕΚ. Ο Παπαδόπουλος ήθελε να έχει έναν έξτρα παίκτη στα μετόπισθεν απέναντι στο διδυμο Βάργκα (25), Γιόβιτς (9) όπου οι Μάγκνουσον (32), Κορνέζος (5) και Αμπού Χάνα (4) δημιουργούσαν κατάσταση 3 ν 2. Όσον αφορά την υπερφόρτωση της μεσαίας γραμμής από τέσσερις παίκτες της γηπεδούχου, το πλάνο ήταν οι πλάγιοι επιθετικοί να παίζουν πολύ κλειστά και κοντά στον κεντρικό άξονα.

Ο Μπάλτσι (11) ήταν κοντά στον Μάριν (18) και ο Βέρμπιτς (77) (στην συνέχεια ο Γκούμας) πολύ κοντά στον Πινέδα (13). Τέλος οι δύο μπακ-χαφ Τσάπρας (6) και Βήχος (3) ανέβαιναν πολύ ψηλά για να περιορίσουν τους μπακ της ΑΕΚ (3 & 15). Αυτό έκανε τον σχηματισμό να μοιάζει περισσότερο με 1-3-4-2-1 όταν οι παίκτες του Λεβαδειακού ασκούσαν υψηλή πίεση κοντά στην περιοχή της ΑΕΚ.

Όταν οι παίκτες του Παπαδόπουλου τοποθετούνταν σε μεσαίο και χαμηλό μπλοκ ο σχηματισμός τους είχε περισσότερο την μορφή του 1-5-4-1 με τους πλάγιους να κινούνται πιο κοντά στις πλάγιες γραμμές αλλά όχι τελείως.

Η ΑΕΚ κατάφερε μόλις στο 5^ο λεπτό να πάρει το προβάδισμα στο σκορ με το 15^ο τέρμα της από στατική φάση φέτος. Το γεγονός αυτό έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη, καθώς έδωσε το μομέντουμ στην γηπεδούχο για να αποκτήσει πλήρως τον έλεγχο και να δημιουργήσει κι άλλες φάσεις με πρωταγωνιστή κυρίως τον Γιόβιτς. Η ένωση, καθώς ο κεντρικός άξονας ήταν υπερφορτωμένος από τους παίκτες του Λεβαδειακού, έψαξε τους ελεύθερους χώρους που άφηνε ο σχηματισμός των φιλοξενούμενων στα πλάγια. Οι παίκτες του Νίκολιτς κινήθηκαν είτε μπροστά από τους μπακ-χαφ του Λεβαδειακού είτε επιδίωξαν να μεταφέρουν την μπάλα στην πλάτη τους.

Χαρακτηριστική είναι η προσπάθεια του Ρέλβας στο 36’ που εκμεταλλεύτηκε την κεντρική θέση του Μπάλτσι (11) και συνεπώς τον χώρο που είχε μπροστά του, οδήγησε την μπάλα και προέκυψε η ευκαιρία του Μάνταλου με το τακουνάκι από καίρια θέση.

Μέχρι και το 24ο λεπτό το ποσοστό της κατοχής μπάλας από την γηπεδούχο έφτασε το 57,8%. Η ευκαιρία του Μπάλτσι που προέκυψε από την πίεση στον Μαρίν στο χρονικό αυτό σημείο, έδωσε μια ώθηση στους φιλοξενούμενους που για 15 λεπτά πήραν τον έλεγχο ανεβάζοντας τα ποσοστά της κατοχής τους (58% από το 24’ έως το 40’), χωρίς όπως να απειλούν περαιτέρω. Χαρακτηριστικό είναι ότι με το τέλος του ημιχρόνου τα αναμενόμενα τέρματα για τους φιλοξενούμενους ήταν 0.05 ενώ για τους γηπεδούχους 1.6.

Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε με αλλαγή σχηματισμού για τους φιλοξενούμενους και διάθεση να ασκήσουν πίεση ψηλά. Συγκεκριμένα ο Παπαδόπουλος έβγαλε τον έναν κεντρικό αμυντικό και τοποθέτησε τον Νίκα (8) πίσω από τον Πεντρόζο (15) μετατρέποντας τον σχηματισμό σε 1-4-2-3-1, που στην άμυνα έπαιρνε πολλές φορές την μορφή του 1-4-4-2. Τα πλάνα του όμως ακυρώθηκαν στο 49’ όταν ο Μάνταλος (20) κέρδισε την κατοχή από τον Κωστή και έδωσε την ασίστ στον Γιόβιτς (9) για το 2 – 0, σε μια επιθετική μετάβαση που εκδηλώθηκε ιδανικά και με την μεγαλύτερη δυνατή ταχύτητα, με μόλις μια πάσα και από τον συντομότερο δρόμο προς την εστία σε λιγότερο από 7 δεύτερα.

Παρά το γεγονός ότι ο Λεβαδειακός αύξανε όσο περνούσε η ώρα  τα ποσοστά της κατοχής του, η ΑΕΚ δεν κινδύνευε και διαχειρίζονταν με άνεση το προβάδισμα της. Στο 59’ μάλιστα σε νέα κατάσταση επιθετικής μετάβασης, ο Μάνταλος με ατομική προσπάθεια πέτυχε το 3 – 0 και το 4 – 0 ήρθε φυσιολογικά από τον Μαρίν, απέναντι στον απογοητευμένο Λεβαδειακό.

Συμπέρασμα: Η ΑΕΚ εκμεταλλεύτηκε την υπεροχή που είχε στις στατικές φάσεις και από τα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης χάλασε το πλάνο του Λεβαδειακού που παρατάχτηκε με 3 κεντρικούς αμυντικούς. Καθώς οι φιλοξενούμενοι είναι ομάδα που παίζει με την μπάλα και προσπαθεί να αναπτυχθεί, οι καταστάσεις επιθετικής μετάβασης που βρήκαν τον Λεβαδειακό χωρίς ισορροπία (2^ο γκολ) ή που επέτρεψαν στην ΑΕΚ να εκμεταλλευτεί την ποιότητα των ποδοσφαιριστών της (3^ο γκολ – Μάνταλος) αποδείχτηκαν κομβικές. Ο Μάνταλος ήταν ο παίκτης κλειδί καθώς έκανε μια πολύ «γεμάτη» εμφάνιση με πρωτιές σε σημαντικές κατηγορίες. Ο αρχηγός της Ένωσης είχε:

Μάνταλος στατιστικά

Ο Λεβαδειακός για να καταφέρει να πάρει αποτελέσματα σε ματς όπως αυτό πρέπει να αποδίδει εξίσου σε όλες τις φάσεις του παιχνιδιού. Όπως όμως αποδείχτηκε, υστέρησε τόσο στις στατικές φάσεις (που αποτελούν φάση του παιχνιδιού) όσο και στις αμυντικές του μεταβάσεις, όπου βρέθηκε ιδιαίτερα στο 2^ο γκολ χωρίς ισορροπία στις τοποθετήσεις του. Επιπλέον οι φιλοξενούμενοι παρά το γεγονός ότι είχαν κάποια διαστήματα που πήραν την κατοχή, υστέρησαν και στην φάση της επίθεσης φτάνοντας σε τιμή το 0.25 όσον αφορά τα αναμενόμενα τέρματα όταν η Ένωση είχε 2.58.