Αν υπάρχει ένα στοιχείο που αξίζει να σταθεί κανείς στις κινήσεις της ΑΕΚ κατά την εποχή του Ριμπάλτα, αυτό δεν είναι μόνο τα ονόματα που αποκτήθηκαν, αλλά κυρίως η ηλικιακή τους στόχευση.
Από τις 14 μεταγραφές που έχουν ολοκληρωθεί στις τρεις τελευταίες μεταγραφικές περιόδους, οι πέντε αφορούν ποδοσφαιριστές ηλικίας 21 ετών και κάτω. Πρόκειται για τους Καλοσκάμη, Γκεοργκίεφ, Σαχαμπό, Σαρακασίδη και Αλεξίου, μια πεντάδα που αντιστοιχεί σε περισσότερο από το ένα τρίτο των συνολικών προσθηκών.
Το συγκεκριμένο ποσοστό δεν είναι απλώς ένα… στατιστικό αλλά δείχνει ότι στην ΑΕΚ του «Ribalta Way» έχει αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζεται ο αγωνιστικός σχεδιασμός. Για χρόνια ακουγόταν η πρόθεση να πέσει ο μέσος όρος ηλικίας και να ανανεωθεί το ρόστερ.
Στην πράξη, όμως, αυτό δε συνέβη ποτέ. Οι περισσότερες προσθήκες ήταν έμπειροι παίκτες με τη λογική του «δος ημίν σήμερον» και με αποτέλεσμα η ομάδα όχι μόνο να μη μικραίνει ηλικιακά, αλλά ο μέσος όρος της να ανεβαίνει συνεχώς.
Τώρα, όμως, η εικόνα είναι διαφορετική. Η ΑΕΚ δείχνει με ξεκάθαρο τρόπο ότι θέλει να επενδύσει σε νεαρούς παίκτες, Έλληνες και ξένους, γεγονός ευδιάκριτο όχι μέσα από τις εξαγγελίες της αλλά μέσω του αγωνιστικού της σχεδιασμού.
Τα δεδομένα έχουν αλλάξει αρκετά σε σχέση με τον πρότερο βίο του club. Η ΑΕΚ δεν περιορίζεται στην απόκτηση παικτών με προοπτική, αλλά επενδύει συνειδητά σε ποδοσφαιριστές που βρίσκονται στην αρχή της διαδρομής τους για τους οποίους, όμως, είναι πεπεισμένη ότι υπάρχει σοβαρό πεδίο εξέλιξης.
Πρόκειται για μια στρατηγική που προφανώς απαιτεί χρόνο, υπομονή και σωστή διαχείριση, ωστόσο δημιουργεί διαφορετικές προοπτικές τόσο σε αγωνιστικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο.
Το αν αυτή η επιλογή θα δικαιωθεί θα το δείξει το γήπεδο. Εκείνο που ήδη μπορεί να ειπωθεί με βεβαιότητα είναι ότι η ΑΕΚ ακολουθεί πλέον μια κατεύθυνση που για χρόνια συζητιόταν, αλλά σπάνια εφαρμοζόταν με τόση συνέπεια.
