Η AEK είναι η ομάδα που έχει να διανύσει τον μικρότερο δρόμο αυτό το καλοκαίρι τόσο σε αγωνιστικό επίπεδο όσο και μεταγραφικό. Αγωνιστικά γιατί έχει εξασφαλισμένη συμμετοχή στα play-off του Champions League και δεν θα χρειαστεί να παίξει παιχνίδια προκειμένου να φτάσει εκεί, μεταγραφικά γιατί αυτή τη στιγμή δείχνει να είναι η ομάδα που χρειάζεται τα λιγότερα σε σχέση με τις ομάδες του ανταγωνισμού.
Αν οι ομάδες έπαιζαν αύριο…
Αν σε ένα ακραίο, υποθετικό και… μπακαλίστικο σενάριο οι ομάδες καλούνταν να μαζευτούν και να παίξουν αύριο το μεσημέρι τότε η ΑΕΚ θα ήταν με διαφορά η πιο πλήρης σε σχέση με τους υπόλοιπους του εγχώριου ανταγωνισμού. Σε ένα timing που ο Ολυμπιακός βγαίνει από τα νερά του Μεντιλίμπαρ σε ό,τι αφορά τις μεταγραφικές αναζητήσεις, τα ονόματα κάνουν παρέλαση στα ρεπορτάζ και οι προαναγγελίες ότι θα αποκτηθούν καμιά δεκαριά παίκτες δίνουν και παίρνουν, με τον ΠΑΟΚ να είναι σε μια εντελώς εύθραυστη κατάσταση και με τον Παναθηναϊκό να πηγαίνει σε ένα νέο ξεκίνημα έχοντας μπροστά του την καρμανιόλα των προκριματικών του Conference, η ΑΕΚ μοιάζει ασυνήθιστα… ζεν για τα δικά της δεδομένα.
Έχει ήδη σχηματισμένο τον κορμό της περσινής πρωταθλήτριας Ελλάδας, έχει φέρει ήδη τον Ζούμπκοφ στη Νέα Φιλαδέλφεια, έχει ανανεώσει το συμβόλαιο του αρχιτέκτονα της περσινής επιτυχίας και ετοιμάζεται να κάνει άλλες 3-4 κινήσεις οι οποίες θα κάνουν τη διαφορά.
Το… κρυμμένο μυστικό της επιτυχίας
Το κλειδί της μέχρι τώρα επιτυχίας του πρότζεκτ πάντως, κρύβεται πίσω από μια παράμετρο την οποία ελάχιστοι παρατηρούν: Η ΑΕΚ βαδίζει σταθερά στην ίδια λογική. Όπως το πήγε πέρσι, σκοπεύει να το πάει και φέτος, απλώς έχει την άνεση να το κάνει με καλύτερες συνθήκες και να εξελίξει αισθητά το ρόστερ της. Ο Ριμπάλτα και ο Νίκολιτς δεν δείχνουν την τάση να κάνουν τρέλες, διαχειρίζονται την αναδόμηση του ρόστερ με έναν τρόπο πολύ σταθερό, με την ίδια ακριβώς στόχευση. Αντίθετα αν ρίξει κανείς μια ματιά στον ανταγωνισμό θα συνειδητοποιήσει πολύ εύκολα το πόσο διαφορετικά κάνουν τα πράγματα σε σχέση με ένα χρόνο πριν.
