Στην Ατλάντα φιλοξενήθηκε ο δεύτερος ημιτελικός. Εκεί όπου η τυπικά γηπεδούχος Αγγλία φιλοξένησε την Αργεντινή. Τα τρία λιοντάρια αν και προηγήθηκαν στο 55’ δεν κατάφεραν να φτάσουν στον τελικό, καθώς από εκείνο το σημείο και μετά σταμάτησαν να επιτίθενται.
Η Αργεντινή παρατάχτηκε με ένα ασύμμετρο 1-4-4-2 σε φάση άμυνας. Ο Άλβαρες ήταν τοποθετημένος στα αριστερά κοντά στον δεξιό στόπερ της Αγγλίας τον Στόουνς (5).
Διάγραμμα: Σχηματισμός Αργεντινής σε φάση άμυνας
Στόχος αυτής της τοποθέτησης ήταν να αποκλείει από την κυκλοφορία τον Στόουνς (5), που είναι καλύτερος με την μπάλα στα πόδια από τον Γκέι (6), ώστε η ανάπτυξη να γίνεται κυρίως από τον αριστερό στόπερ της Αγγλίας.
Μόλις η μπάλα μεταφέρονταν στον Γκέι (6), οι Αργεντίνοι προσάρμοζαν τα μαρκαρίσματά τους ώστε ο Μέσι να μην χρειάζεται να εμπλακεί, ενώ ο δεξιός μπακ Τζέιμς (24) αφήνονταν χωρίς μαρκάρισμα.
Διάγραμμα: Προσαρμογή μαρκαρισμάτων χωρίς την εμπλοκή του Μέσι
Η προσέγγιση αυτή είχε αποτέλεσμα, καθώς η ανάπτυξη περιορίστηκε στην αριστερή πλευρά των άγγλων με τον Στόουνς (5) στο 1ο ημίχρονο να έχει 25 επαφές και τον Γκέι (6) περίπου τις διπλάσιες (45).
Διάγραμμα: Heat map Αγγλία στο 1ο ημίχρονο
Σε φάση επίθεσης η Αργεντινή χρησιμοποιούσε το 1-4-4-2 με τον Μέσι (10) να έχει ως συνήθως ελεύθερο ρόλο, αλλά να κινείται κυρίως στον αγαπημένο του χώρο, στο δεξιό μεσοδιάστημα. Στα αριστερά, καθώς ο Άλβαρες (9) και ο Μακάλιστερ (20) ήταν τοποθετημένοι πιο κεντρικά, ο μπακ Ταλιαφίκο (3) δημιουργούσε συνήθως το πλάτος.
Διάγραμμα: Σχηματισμός Αργεντινής σε φάση επίθεσης και συχνές κινήσεις των παικτών
Διάγραμμα: Heat map Μέσι
Η Αγγλία από την πλευρά της σε φάση επίθεσης χρησιμοποιούσε τον σχηματισμό 1-4-2-3-1 ενώ σε φάση άμυνας το 1-4-4-2 σε μεσαίο και χαμηλό μπλοκ. Όταν όμως ασκούσε πίεση πολύ ψηλά οι περισσότεροι παίκτες εφάρμοζαν προσωπικά μαρκαρίσματα. Επιδίωξη της ήταν να αναγκάσει τον αντίπαλο σε μακρινές πάσες. Καθώς οι παίκτες στόχοι για τους Αργεντίνους ήταν ο Άλβαρες ο Μέσι, η Αγγλία αύξανε τις πιθανότητες να κερδίσει την πρώτη μπάλα να πάρει την κατοχή και τον έλεγχο.
Η υψηλή πίεση εφαρμόζονταν από τους πλάγιους επιθετικούς Γκόρντον (18) και Ρότζερς (17), στους κεντρικούς αμυντικούς της Αλμπισελέστε. Ο Γκόρντον (17) στα αριστερά είχε δύο παίκτες να ελέγξει, ενώ στα δεξιά, καθώς ο Ρότζερς (17) τοποθετούνταν κοντά στον Μαρτίνεζ (6), ο Τζέιμς (24) κινούνταν σε προωθημένη θέση για να βρίσκεται σχετικά κοντά τον Ταλιαφίκο (3). Η προσέγγιση αυτή επέτρεπε στους Άγγλους να μαρκάρουν ατομικά τους τέσσερις παίκτες που είχε η Αργεντινή στον άξονα, ενώ παράλληλα διατηρούσαν έναν ελεύθερο παίκτη στα μετόπισθεν.
Διάγραμμα: Τοποθετήσεις για την εφαρμογή πρέσινγκ
Όταν ο Γκόρντον (17) ασκούσε πίεση στον Ρομέρο (13) στα αριστερά, ο Μολίνα (26) έμενε ελεύθερος, ενώ στα δεξιά επειδή η απόσταση του Τζέιμς από τον Ταλιαφίκο (3) ήταν σχετικά μεγάλη, ο αριστερός μπακ της «Αλμπισελέστε» είχε χρόνο να υποδεχτεί και να πασάρει μπροστά. Η Αργεντινή τις περισσότερες φορές κατάφερνε να μεταφέρει την μπάλα στους δύο μπακ είτε με παίκτες συνδέσμους, είτε άμεσα και να σπάει το πρέσινγκ.
Διάγραμμα: Σπάσιμο του πρέσινγκ με μεταφορά της μπάλας στον μπακ με παίκτη σύνδεσμο
Ωστόσο, με την μπάλα να παίζεται στο μεσαίο τρίτο κατά το μεγαλύτερο μέρος του ημιχρόνου, οι δύο ομάδες δεν κατάφεραν να πατήσουν με αξιώσεις το αμυντικό τρίτο του αντιπάλου και να γίνουν επικίνδυνες έχοντας 1 σουτ η Αγγλία και 0.05 αναμενόμενα τέρματα και 2 σουτ η Αργεντινή με 0.02 αναμενόμενα τέρματα.
Διάγραμμα: Τελικές στο 1ο ημίχρονο
Διάγραμμα: Χάρτης αναμενόμενων τερμάτων με τις τελικές προσπάθειες που έχουν μεγαλύτερη τιμή να αποτυπώνονται με μεγαλύτερους κύκλους
Στο δεύτερο ημίχρονο το γρήγορο σχετικά γκολ των Άγγλων στο 55’ επηρέασε σημαντικά την εξέλιξη του αγώνα. Η Αργεντινή άρχισε να αυξάνει τα ποσοστά της κατοχής της και να πλησιάζει την περιοχή των Άγγλων, που εγκατέλειψαν τελείως το επιθετικό παιχνίδι και επιδόθηκαν απλώς στο να απομακρύνουν την μπάλα.
Στο 64’ ο Σκαλόνι άλλαξε τον κεντρικό μέσο Παρέδες (5) με έναν πλάγιο χαφ τον Γκονζάλες (15) ώστε να φέρει τον Άλβαρες (9) σε ακόμη πιο κεντρική θέση και να γεμίσει με παίκτες την περιοχή. Η πρώτη σημαντική φάση ήρθε από τον ίδιο τον Γκονζάλες στο 69’ με την κεφαλιά του από πλεονεκτική θέση, μετά από σέντρα του Μέσι. Σε μια συνθήκη όπου τα μαρκαρίσματα των Άγγλων μέσα στην περιοχή ήταν κάκιστα (3 παίκτες ελεύθεροι).
Ο Τούχελ βλέποντας ότι το παιχνίδι παίζονταν έξω από την περιοχή της ομάδας του, έβγαλε στο 72’ έναν πλάγιο επιθετικό (Γκόρντον – 18) και έβαλε αμυντικό (Κόνσα – 2), μετατρέποντας τον σχηματισμό σε 1-5-3-2. Στόχος να έχει πολλούς και ικανούς στο ψηλό παιχνίδι παίκτες μέσα στην περιοχή. Ο νέος σχηματισμός άφηνε διαθέσιμους χώρους στις πτέρυγες και οι παίκτες της «Αλμπισελέστε» φρόντιζαν να τους εκμεταλλεύονται ειδικά στα δεξιά, εκεί όπου κινούνταν ο Ντε Πωλ (7) και ο Μέσι (20). Παράλληλα οι Γκονζάλες (15), Άλβαρες (9)
Μακάλιστερ (20) και μερικά λεπτά αργότερα ο Λαουτάρο (22) κινούνταν διαρκώς μέσα στο κουτί.
Διάγραμμα: Ο σχηματισμός της Αγγλίας και οι διαθέσιμοι χώροι κοντά στις πτέρυγες
Οι προειδοποιήσεις των Αργεντινών που επιτίθονταν συνεχώς, έρχονταν η μια μετά την άλλη, καθώς οι Άγγλοι περιορίζονταν αποκλειστικά σε φάση άμυνας. Στο 76’ ο Μακάλιστερ είχε κεφαλιά στο δοκάρι από την σέντρα του Ντε Πωλ, ενώ ο ίδιος παίκτης σε παρόμοια κατάσταση λίγα δευτερόλεπτα μετά, είχε νέα κεφαλιά που εξουδετέρωσε ο Πίκφορντ.
Το γκολ της ισοφάρισης ήρθε με σουτ του Φερνάντες έξω από την περιοχή στο 85’, όταν όλοι οι παίκτες των «τριών λιονταριών» βρίσκονταν μέσα σε αυτήν. Ο Μέσι υποδέχτηκε την κοντινή πάσα από την εκτέλεση του κόρνερ, διάβασε την κατάσταση και τροφοδότησε τον Φερνάντεζ.
Με την ψυχολογία των Άγγλων βρίσκεται στο ναδίρ, η ανατροπή ήταν ζήτημα χρόνου, και ο Μέσι έβαλε για άλλη μια φορά το «χεράκι» του. Λίγα δευτερόλεπτα μετά το νέο δοκάρι του Μακάλιστερ (92’), η σέντρα ακριβείας του συνάντησε το κεφάλι του Λαουτάρο που μαζί με τον Μοντιέλ βρίσκονταν ξεμαρκάριστοι ανάμεσα σε τέσσερις αμυντικούς της Αγγλίας.
Διάγραμμα: Επιτυχημένες σέντρες στο 2ο ημίχρονο (Αργεντινή)
Στο δεύτερο ημίχρονο η Αργεντινή εκτός της κυριαρχίας της όσον αφορά την κατοχή (72% – 28%), είχε περισσότερα σουτ (13 – 4) αλλά και αναμενόμενα γκολ (1.57 – 0.47).
Διάγραμμα: Τελικές στο 2ο ημίχρονο
Διάγραμμα: Χάρτης αναμενόμενων τερμάτων στο 2ο ημίχρονο, με τις τελικές προσπάθειες που έχουν μεγαλύτερη τιμή να αποτυπώνονται με μεγαλύτερους κύκλους
Συμπέρασμα: Η τακτική προσέγγιση της Αγγλίας μετά την επίτευξη του τέρματος της, διευκόλυνε κατά πολύ την Αργεντινή. Καθώς οι Άγγλοι σταμάτησαν να επιτίθενται, η παρέα του Μέσι είχε να νοιαστεί μόνο για το πως θα επιτεθεί. Έβαλε αρκετούς παίκτες στην περιοχή, και εκμεταλλεύτηκε τα κάκιστα μαρκαρίσματα των Άγγλων στην περιοχή, που παρά το γεγονός ότι υπερτερούσαν σε ύψος έχασαν τις περισσότερες μονομαχίες.
Παίκτης που ξεχώρισε: Ο Μέσι ήταν αυτός που για άλλη μια φορά πήρε από το χέρι την ομάδα του και με την ποιότητα του την οδήγησε στην επικράτηση. Παρά το γεγονός ότι κάλυψε για άλλη μια φορά τα λιγότερα μέτρα από όλους στην διάρκεια του αγώνα, η συμβολή του ήταν καθοριστική. Πέρα από τις περισσότερες ασίστ (2), είχε τις περισσότερες πάσες κλειδί (4), και τις περισσότερες ντρίπλες με εξαιρετικό ποσοστό (9/11).
