Η Εθνική ομάδα την Κυριακή (12/10) γνώρισε την ήττα από την Δανία με 3-0 και μαζί με αυτή ήρθε και επίσημα ο αποκλεισμός από το Μουντιάλ του 2026. Παρά την πολύ καλή πορεία της Ελλάδας στο Nations League αλλά και τον προβιβασμό της ομάδας από την League B στην League A, δεν κατάφερε να κάνει αυτό που της λείπει εδώ και αρκετά χρόνια, να επιστρέψει σε μια μεγάλη διοργάνωση.
Μια επιτυχία αλλά και μια αποτυχία για την Ελλάδα, απλώς η αποτυχία είναι πολύ μεγαλύτερη γιατί σου έδινε θέση σε Παγκόσμιο Κύπελλο, όπου η ομάδα έχει να βρεθεί εκεί από το 2014.
Όπως όλα δείχνουν, μετά και της δηλώσεις του προέδρου της ΕΠΟ, Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς θα παραμείνει στο τιμόνι και συνεχίσει να καθοδηγεί την Εθνική ομάδα και ο επόμενος «μεγάλος» στόχος είναι το Euro του 2028.
Φυσικά, ο Σέρβος προπονητής είναι αυτός που «πιστώνεται» την αποτυχία της Ελλάδας να βρίσκεται στο Μουντιάλ του 2026, αλλά είναι και αυτός που κατάφερε να ενσωματώσει στην ομάδα νέους ποδοσφαιριστές, να τους δώσει θέση βασικού αλλά και να εξομαλύνει την είσοδο της μιας γενιάς με την άλλη.
Αυτό έχει συμβεί φυσικά και σε άλλες ομάδες που έχει αναλάβει ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς στην καριέρα του, όπως συμβαίνει άλλωστε και με όλους τους προπονητές, άλλοτε υπήρχαν επιτυχίες και άλλοτε αποτυχίες. Ας δούμε αναλυτικά τι έχει «καταφέρει» ο Ίβαν Γιοβάνοβιτς στις ομάδες που ήταν.
Τα λάθη στον ΑΠΟΕΛ, δημιούργησαν ένα τεράστιο επίτευγμα
Η ιστορία του Ιβάν Γιοβάνοβιτς στο κυπριακό ποδόσφαιρο ξεκινά το 2003, όταν ο τότε πρόεδρος του ΑΠΟΕΛ, Πρόδρομος Πετρίδης, πήρε τη δύσκολη απόφαση να εμπιστευτεί έναν σχεδόν άγνωστο Σέρβο προπονητή, αντικαθιστώντας τον Ντούσαν Ούχριν. Μια κίνηση που τότε προκάλεσε αντιδράσεις, αλλά απέδειξε γρήγορα την ορθότητά της.
Ο Γιοβάνοβιτς ανέλαβε τον ΑΠΟΕΛ σε δύσκολη στιγμή, αλλά η αποφασιστικότητα και η στρατηγική του σκέψη έφεραν άμεσα αποτελέσματα. Το 2004 οδήγησε την ομάδα στην κατάκτηση του κυπριακού πρωταθλήματος, ενθουσιάζοντας τους φιλάθλους. Ωστόσο, την επόμενη χρονιά αποχώρησε από την ομάδα και ήταν αρκετά νωρίς στα πρώτα του προπονητικά «βήματα».
Ωστόσο τοο 2008, μετά από απογοητευτικές ευρωπαϊκές εμφανίσεις του ΑΠΟΕΛ, η διοίκηση τον επανέφερε στον πάγκο. Από την πρώτη στιγμή φάνηκε η αγάπη και η αφοσίωσή του για την ομάδα. Με επιμονή και τακτική ικανότητα, χτίστηκε μια ομάδα που έμελλε να γράψει ιστορία. Συγκεκριμένα, από το 2008 έως το 2013 κατέκτησε 3 Πρωταθλήματα, 1 Κύπελλο και 3 Σούπερ Καπ, όμως η σημαντικότερη επιτυχία του δεν περιορίστηκε στα εγχώρια τρόπαια.
Ήταν εκείνος που οδήγησε τον ΑΠΟΕΛ για πρώτη φορά στην ιστορία του στους ομίλους του Champions League, ενώ το 2011 πέτυχε κάτι που έμοιαζε αδύνατο: πήγε την ομάδα μέχρι τα προημιτελικά της διοργάνωσης, γράφοντας τη λαμπρότερη σελίδα του κυπριακού ποδοσφαίρου σε επίπεδο συλλόγων.
Υπό την καθοδήγησή του, ο ΑΠΟΕΛ κατέκτησε την πρώτη θέση σε έναν όμιλο που περιλάμβανε τις Ζενίτ, Πόρτο και Σαχτάρ — συλλόγους με σαφώς μεγαλύτερους προϋπολογισμούς. Στη φάση των «16» απέκλεισε τη Λυών στα πέναλτι, πριν αποκλειστεί στα προημιτελικά από τη Ρεάλ Μαδρίτης με συνολικό σκορ 8-2. Παρ’ όλα αυτά, ο Ζοσέ Μουρίνιο δεν έκρυψε τον θαυμασμό του για την κυπριακή ομάδα, τονίζοντας την αξία και το πάθος της.
Η δουλειά του στον Παναθηναϊκό
Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς πήγε σε μια περίοδο που ήταν αρκετά δύσκολη για τον Παναθηναϊκό και ήρθε μετά από μία σεζόν (20/21) που είχαν γίνει τρεις αλλαγές προπονητών αλλά και μια όχι τόσο καλή χρονιά τόσο βαθμολογικά στο πρωτάθλημα αλλά ούτε και στο Κύπελλο.
Ο Σέρβος προπονητής «συμμάζεψε» αρκετά την ομάδα, έβαλε τους κανόνες του και μια σεζόν αργότερα βγήκε μεν στην ίδια θέση με την προηγούμενη χρονιά στο πρωτάθλημα (5η) αλλά κατάφερε να κατακτήσει το Κύπελλο Ελλάδας και να βγάλει ξανά την ομάδα Ευρώπη.
Ο πρώτος τίτλος της εποχής Γιοβάνοβιτς ήρθε το 2022 με την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας, πρώτη επιτυχία για τον σύλλογο μετά από οκτώ χρόνια. Ο Παναθηναϊκός νίκησε 1-0 τον ΠΑΟΚ στον τελικό του ΟΑΚΑ, με το μοναδικό γκολ του Αϊτόρ από πέναλτι, και δέχθηκε μόλις ένα γκολ σε οκτώ αγώνες της διοργάνωσης.
Την επόμενη σεζόν 2022-23 ο Γιοβάνοβιτς άφησε το στίγμα του στο τριφύλλι. Ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε εντυπωσιακά το πρωτάθλημα με 10 νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια, ξεπερνώντας το προηγούμενο ρεκόρ των 9 νικών του Χουάν Ραμόν Ρότσα το 1994-95. Παρά την εντυπωσιακή εκκίνηση, η ομάδα του τερμάτισε πρώτη στην κανονική διάρκεια αλλά δεύτερη στα πλέι οφ, πίσω από την ΑΕΚ και αυτό πιστώνεται ως μία από τις «αποτυχίες» του στην ομάδα, καθώς στο photo finish οι πράσινοι έδειξαν να «αδειάζουν» ψυχολογικά στα πλέι οφ.
Παράλληλα, η ομάδα επέστρεψε στα προκριματικά του Champions League για πρώτη φορά από το 2015 και στους ομίλους ευρωπαϊκής διοργάνωσης μετά το 2014, με πρόκριση επί της Μαρσέιγ, σφραγίζοντας μια σημαντική επιτυχία για τον σύλλογο.
Η επόμενη χρονιά ήταν και η τελευταία του στον Παναθηναϊκό. Στη χρονιά που όλος ο οργανισμός έδειχνε ικανός να κάνει το μεγάλο βήμα για το πρωτάθλημα, η εικόνα ήτνα κάπως προβληματική. Οι επιλογές του Σέρβου πολλές φορές έμοιαζαν παράξενες, αγωνιστικά οι πράσινοι δεν είχαν σταθερότητα και μοιραία ήρθε το διαζύγιο.
Το «αποτύπωμα» στην Εθνική
Ο Γιοβάνοβιτς στα 14 παιχνίδια που βρίσκεται στον πάγκο της Εθνικής ομάδας έχει ήδη καταφέρει αρκετά πράγματα. Αρχικά έκανε τους Έλληνες να αγαπήσουν ξανά την Εθνική ομάδα. Κατάφερε να κάνει τους διεθνείς κανονική ομάδα, με αρχή, μέση και τέλος. Έβαλε νιάτα, τα πάντρεψε με τους «παλιούς», τους έκανε παρέα και έφτιαξε κάτι όμορφο στο μάτι.
Κατέκτησε κάποιες μικρές κορυφές, έκανε μεγάλες νίκες (π.χ Αγγλία, Σκωτία) και φτάσαμε στο μεγάλο ραντεβού, τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Όλα έδειχναν πως η Εθνική μπορεί να πετύχει το στόχο, δυστυχώς όμως τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως τα περιμέναμε και το γεγονός πως μείναμε ως χώρα ξανά μακριά από μεγάλη διοργάνωση.
Τελικά ποιο είναι το πρόβλημα με τον Γιοβάνοβιτς
Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς είναι ένας πολύ καλός προπονητής και έχει μια πολύ συγκεκριμένη φιλοσοφία για το πως πρέπει να παίζεται το ποδόσφαιρο, αυτό άλλωστε μας δείχνουν και οι ομάδες που έχει «παρουσιάσει». Όμορφο ποδόσφαιρο στο μάτι, μερικές φορές αποτελεσματικό και άλλες φορές όχι τόσο. Τουλάχιστον, αυτό μας δείχνουν τα «αποτελέσματα» στις ομάδες που δούλεψε.
Ο Σέρβος τεχνικός έχει καταφέρει πράγματα στην προπονητική του καριέρα και έχει αποτύχει σε άλλα, όπως άλλωστε οι περισσότεροι προπονητές όλων των αθλημάτων, όχι μόνο του ποδοσφαίρου.
Ποιο είναι το μεγάλο ζήτημα που φαίνεται πως αντιμετωπίζει όμως; Το γεγονός πως κάθε φορά που φτάνει στην πηγή, δεν πίνει… νερό. Οι ομοιότητες στον Παναθηναϊκό με την Εθνική είναι χαρακτηριστικές. Φτιάχνει καλές ομάδες, που παίζουν ποδόσφαιρο, έχουν φιλοσοφία, όμως τη μεγάλη στιγμή, κάτι σα να λυγίζει.
Φαίνεται σα να μην μπορεί να διαχειριστεί την πίεση και το «πρέπει», γιατί υπάρχει και αυτό στον αθλητισμό. Αυτό είναι κάτι που σηκώνει συζήτηση και ίσως να πληρώνει ο Σέρβος τεχνικός.
Η διαχείριση του Γιοβάνοβιτς σε κομβικά παιχνίδια, σε ματς που χρειάζεται σκοπιμότητα μέχρι στιγμής έχει κοστίσει στην Εθνική. Το ζήτημα είναι αν μπορεί να το αλλάξει στα επόμενα που έρχονται.
