Σαν ηφαίστειο που ξυπνά, ο «γίγαντας» αφυπνίζεται, επιστρέφει και αντεπιτίθεται. Ο Ηρακλής είναι εδώ, έκανε την αρχή και άνοιξε λογαριασμό στα τρίποντα στην Τρίπολη με το 2-0 με τον Αστέρα AKTOR, επιβεβαιώνοντας ότι είναι βαριά η φανέλα και… βαρύ και το ρόπαλο του «αγριεμένου» Ημίθεου!
Ήταν ένας θρίαμβος στρατηγικής στο καλύτερο τάιμινγκ, με συνέχεια στη βελτίωση και μεγάλο ψυχολογικό μπουστάρισμα για τη συνέχεια.
Τα καλύτερα… ήρθανε, επιστρέφουν μαζί με τον «Γηραιό», με προσμονή για ακόμα καλύτερες μέρες.
Ήταν ένα πάρτι από τα παλιά, σε γήπεδο αλλά και κερκίδα (άλλη μια φορά και μάλιστα εκτός Καυτανζογλείου), για μια συνθήκη που έλειψε όχι μόνο στον ίδιο τον Ηρακλή, αλλά σε σύσσωμη τη Stoiximan Super League. Και που την χρειαζόταν.
Η «τέχνη» της έξυπνης διαχείρισης-Σεμιναριακό στήσιμο…
Ο «Γηραιός» ήταν ξανά πολύ διαβασμένος και προηγήθηκε όπως στο Βόλο στο πρώτο μέρος. Αυτή τη φορά έφτασε στο κάτι παραπάνω, αφού δεν πιέστηκε τόσο και δεν έπαιξε για σχεδόν ένα ημίχρονο με 10 παίκτες. Άντεξε και στο 0-1 και στο 0-2, ελέω και των επεμβάσεων Αθανασιάδη σε καίρια τάιμινγκ.
Διαχειρίστηκε υποδειγματικά το αβαντάζ στο σκορ και έκανε αυτά που έπρεπε για να φύγει νικητής. Η έννοια και η… τέχνη της έξυπνης διαχείρισης, συνδυαστικά με την ομαδική δουλειά μέσα στο γήπεδο, όπου κανείς δεν υστέρησε, χωρίς φυσικά να χρειάζονται υπερβολές με την πρώτη νίκη.
Ο Ηρακλής έπαιξε με μυαλό και ακολούθησε πιστά το τακτικό και στρατηγικό πλάνο που είχε εκπονηθεί. Ήταν στημένος υποδειγματικά και αυτό καρπώθηκε, κόντρα σε έναν «φλύαρο» αντίπαλο, που είχε ανούσια κατοχή.
«Ένα βήμα τη φορά» θα μπορούσε να είναι το σλόγκαν, με τα… λιθαράκια βελτίωσης να συνεχίζονται τόσο επιθετικά, όσο και αμυντικά.
Άλλωστε, πρώτη φορά φέτος η ομάδα του Βάλτερ Ματσάρι πέτυχε δυο γκολ στο ίδιο ματς, όχι μόνο στο τέταρτο επίσημο, αλλά σε συνολικά εφτά παιχνίδια, μαζί και με τα τρία φιλικά στην Ιταλία.
Το 3-4-3 που απέδωσε, η μόλις μια αλλαγή και ο πάγκος που βοήθησε
Στα «κλειδιά» του ματς ήταν το 0-1 στην πρώτη ουσιαστικά φάση με τον Μπαρσένας, που έδωσε ώθηση και πρόσθεσε άγχος στον αντίπαλο, αλλάζοντας τα δεδομένα και σε τακτικό επίπεδο, με τον Ηρακλή να δίνει χώρο, να περιμένει και να απειλεί στο τρανζίσιον.
Τη στιγμή που ελάχιστα κινδύνεψε στο πρώτο μέρος, κυρίως με γεμίσματα και στατικές φάσεις και σε μια κεφαλιά του Ρικαρντίνιο. Το 3-4-3 απέδωσε, ο πάγκος βοήθησε, με… φρέσκα πόδια ειδικά από Ίβι Λόπεθ, Μάρκες (πιο ταιριαστός σε πλάνο αντεπιθέσεων αντί του πιο στατικού Κόλιτς στο «9») και Ραντόγια (με τη δεδομένη εμπειρία του για να ελέγξει το ρυθμό).
Και κυρίως τον Ισπανό μεσοεπιθετικό, που χρίστηκε και σκόρερ με πέναλτι για… φίλημα, ενώ ο Ηρακλής είχε και άλλες προϋποθέσεις για γκολ. Όπως η ευκαιρία με τον Νίζετ στο 60΄ και το φάουλ του Ίβι Λόπεθ στο 80΄.
Καταλύτης ήταν και η μεγαλύτερη συνοχή που έδειξε ο Ημίθεος. Μια σαφώς πιο δεμένη ομάδα σε σχέση με προηγούμενα ματς, με σαφείς ρόλους και προσανατολισμό.
Καλύτερη «γνωριμία» των παικτών μεταξύ τους, με τους πειραματισμούς να περιορίζονται και ουσιαστικά μόνο μια αλλαγή στο σχήμα, τον Μπαρσένας αντί του τιμωρημένου Μιρ, κάτι που μαρτύρησε την πρόθεση διεκδίκησης νίκης εξαρχής και έπαιξε το δικό του ρόλο στην τελική έκβαση, ιδίως σε επίπεδο ομοιογένειας και αυτοματισμών.
Συνέχισε τη «σούπερ» παράδοση στην Τρίπολη
Ο Ηρακλής έπαιξε απλά και έφτασε σε μια «επαγγελματική» νίκη, που συνεχίζει την εντυπωσιακή παράδοση στην Τρίπολη, όπου έχει τέσσερις νίκες, τρεις ισοπαλίες και καμία ήττα στις εφτά εξορμήσεις με τον Αστέρα AKTOR!
Εκτός από διαβασμένος, ο «Γηραιός» ήταν σφιχτός και συμπαγής, με τον Ματσάρι να μαθαίνει καλύτερα το ρόστερ και να κατασταλάζει σε ένα βασικό κορμό.
Αν κερδίζεις 2-0 στην Τρίπολη χωρίς το 100% της απόδοσης και της ετοιμότητας, τότε δικαιούσαι να ελπίζεις σε ακόμα καλύτερες επιδόσεις, ειδικά όταν μιλάμε για μια ομάδα «20+» μεταγραφών στο καλοκαίρι.
Ο Ηρακλής «βραχυκύκλωσε» τους παίκτες-κλειδί των Αρκάδων και… κλείδωσε το διπλό στο 72΄ με το γκολ-πέναλτι του Ίβι Λόπεθ, αφού στο 77΄ ο Αθανασιάδης απέτρεψε τη μείωση του σκορ στην προσπάθεια του Κουρμπέλη.
Όχι απλά έφερε εις πέρας την αποστολή η ομάδα της Θεσσαλονίκης, αλλά την έκανε να μοιάζει και… σχετικά εύκολη, παρά την πίεση στις αρχές του δεύτερου μέρους μέχρι το 0-2, όταν και πάλι ο χώρος στον αντίπαλο ήταν μια συνειδητή επιλογή.
Χρειάζονται άλλες μεταγραφές τελικά;
Για μια ομάδα που τελικά ίσως να μην… χρειάζεται ενίσχυση (!), αλλά χρόνο και υπομονή, και σε κάνει να αναρωτιέσαι, σε σχέση με όσα φαινόταν μετά το 4-0 με την ΑΕΚ, το οποίο ήταν συνέχεια του 1-3 από τον Βόλο Elabet.
Άλλωστε, υπάρχουν παίκτες που μπορούν να αξιοποιηθούν παραπάνω στη συνέχεια (ενδεικτικά οι Μάρκες, Μορένο, Μουνιόθ, Ραντόγια και κυρίως ο Λαουρίτσεν).
