Στο ντέρμπι της Ιβηρικής η Πορτογαλία και η Ισπανία αναμετρήθηκαν για την είσοδο στους 8 της διοργάνωσης, με την Ρόχα να παίρνει την πρόκριση στα τελευταία λεπτά. Οι Πορτογάλοι παρατάχτηκαν με σχηματισμό 1-4-4-1-1 που μετατρέπονταν περιστασιακά σε 1-4-4-2. Απέναντι στο 1-4-2-3-1 της Ισπανίας, ο Ρονάλντο (7) έπαιρνε θέση κοντά στον Λαπόρτ (14) με στόχο να δώσει την μπάλα στον Κουμπαρσί (22). Παράλληλα οι μέσοι της ομάδας του Μαρτίνεθ τοποθετούνταν κοντά στους μέσους της Ισπανίας ώστε να μην υπάρχει ελεύθερος παίκτης στην μεσαία γραμμή.
Καθώς ο Κουμπαρσί (22) έπαιρνε μέτρα με την μπάλα και ο Φερνάντες (8) έπρεπε να τον περιορίσει, ο Ρόντρι (16) έμενε ελεύθερος σε μια κατάσταση 2 ν 1 στον χώρο ευθύνης του μέσου της Πορτογαλίας.
Οι Ισπανοί εκμεταλλεύονταν την συνθήκη, και έτσι το παιχνίδι της Ρόχα γίνονταν από τον Κουμπαρσί (22) και τον Ρόντρι (16). Οι δυο τους είχαν και τις περισσότερες επαφές με την μπάλα στο παιχνίδι (82 και 106 αντίστοιχα).
Όταν οι Πορτογάλοι αναγκάζονταν να ασκήσουν πίεση στον Κουμπαρσί, για να αντισταθμίσουν το αριθμητικό μειονέκτημα προχωρούσαν σε προσωπικά μαρκαρίσματα στον χώρο ευθύνης τους, με αποτέλεσμα ο ένας κεντρικός αμυντικός, συνήθως ο Ντίας (3) να κινείται κοντά στον ελεύθερο μέσο, σε μια προσέγγιση που έμοιαζε με αυτή της Αυστρίας.
Όταν η πίεση εφαρμόζονταν κοντά στην περιοχή της Ισπανίας, ο Ντίας (3) αναγκάζονταν να ανεβαίνει πολύ ψηλά ακολουθώντας τον Πέντρι (20) στην μεσαία γραμμή και ακόμη ψηλότερα.
Η καλή συνεργασία και ο συγχρονισμός των παικτών της Πορτογαλίας, συν το γεγονός ότι ο Γιαμάλ (19) δεν μπορούσε να νικήσει τον Μέντες (25) σε καταστάσεις 1 ν 1, δεν επέτρεψαν στην Ρόχα να δημιουργήσει ευκαιρίες σε σετ παιχνίδι και να εκμεταλλευτεί τον χώρο που άφηνε ο Ντίας.
Οι καλύτερες στιγμές για τους Ισπανούς προέκυψαν από καταστάσεις επιθετικής μετάβασης με τον Οϋαρθάμπαλ στο 8’ (0.61 xGs), και σε διπλή ευκαιρία στο 16’ με τους Γιαμάλ και Μπαένα (0.06, 0.07 xGs αντίστοιχα).
Οι Ισπανοί από την πλευρά τους σε φάση άμυνας χρησιμοποιούσαν το 1-4-4-2, και απέναντι στο 1-4-3-3 επιδίωξαν να αντιμετωπίσουν το αριθμητικό μειονέκτημα στον κεντρικό άξονα της μεσαίας γραμμής διατηρώντας τις γραμμές πολύ κοντά.
Έτσι οι διαθέσιμοι χώροι ήταν περιορισμένοι όταν οι παίκτες του Μαρτίνεθ υποδέχονταν ανάμεσα στις γραμμές.
Οι Πορτογάλοι, με τους Φέλιξ και Νέτο να μην έχουν επιτυχία στο 1 ν 1 στις πτέρυγες, βρήκαν τις καλύτερες στιγμές τους με τον Ρονάλντο που πήρε το ριμπάουντ μετά από κεφαλιά του Φέλιξ στο 17’ (0.17 xGs) και με τον Μέντες στο 41’, που έστειλε την μπάλα στο δοκάρι μετά από σουτ από το όριο της περιοχής που κόντραρε.
Η κατοχή στο τέλος του ημιχρόνου ήταν 45% για την Πορτογαλία και 55% για την Ισπανία, τα αναμενόμενα τέρματα 0.26 – 0.88 και τα σουτ 5 – 8 αντίστοιχα.
Στο δεύτερο ημίχρονο οι προσεγγίσεις δεν άλλαξαν με τους Ισπανούς να έχουν την μερίδα του λέοντος όσον αφορά την κατοχή. Η κίνηση του Ντε Λα Φουέντε που άλλαξε τα δεδομένα ήταν η αλλαγή του Τόρες (7) με τον Μπαένα στο 75’. Ο παίκτης της Μπαρτσελόνα τοποθετήθηκε μεν στο αριστερό άκρο αλλά με οδηγίες να συγκλίνει στον κεντρικό άξονα και ο Κουκουρέγια (24) να δίνει το πλάτος στην επίθεση. Η προσέγγιση αυτή δημιούργησε σύγχυση και προβλήματα, στην αμυντική γραμμή που είχε έναν επιπλέον παίκτη να ελέγξει. Έτσι ο Τόρες σε αρκετές περιπτώσεις έβρισκε χώρους για να υποδεχτεί ελεύθερος, είτε ανάμεσα στις γραμμές είτε με κινήσεις στην πλάτη της άμυνας και μάλιστα προς την δεξιά πλευρά.
Στο 91’, ο Τόρες (7) υποδέχτηκε ανάμεσα στις γραμμές και ανάγκασε τον Ντίας (3) να μετατοπιστεί μακριά από τον χώρο ευθύνης του. Στο κενό κινήθηκε ο Μερίνο (6) που υποδέχτηκε την ασίστ και έστειλε την Ισπανία στους 8.
Συμπέρασμα: Η Ισπανία βρήκε την λύση όταν μπήκε στο αγωνιστικό χώρο ο Τόρες. Οι κινήσεις προς τον κεντρικό άξονα οδήγησαν σε υπερφόρτωση του χώρου και σε αποδιοργάνωση της άμυνας της Πορτογαλίας. Οι Ισπανοί όπως και με τους Αυστριακούς εκμεταλλεύτηκαν τον χώρο που δημιουργήθηκε εξαιτίας της μετατόπισης ενός αμυντικού μακριά από τον χώρο ευθύνης του. Οι Πορτογάλοι παρά το γεγονός ότι στάθηκαν σχετικά καλά σε φάση άμυνας (1.69 xGs για την Ισπανία), δεν κατάφεραν να προβληματίσουν επιθετικά μένοντας στα 0.63 αναμενόμενα τέρματα. Ο Ρονάλντο, που μπορεί πια να φανεί αποτελεσματικός μόνο σε συνθήκες μιας ή δύο επαφών μέσα στην περιοχή, δεν δέχτηκε σέντρες και δεν απείλησε (1/17 σέντρες – 6% επιτυχία). Έτσι η Ισπανία είναι η μόνη ομάδα που δεν έχει δεχτεί τέρμα σε έξι συνεχόμενα ματς στην ιστορία του παγκοσμίου κυπέλλου.
Παίκτης που ξεχώρισε: Ο Τόρες ξεκλείδωσε την άμυνα της Πορτογαλίας αλλά αυτός που είχε σταθερά καλή απόδοση σε όλη την διάρκεια του αγώνα ήταν ο Ρόντρι. Ο παίκτης της Σίτυ είχε τις περισσότερες επαφές κατά συνέπεια και πάσες, αλλά και τις περισσότερες ανακτήσεις στην αναμέτρηση. Παράλληλα ήταν άχαστος στις μονομαχίες που είχε συμμετοχή.
