Ο Μιρτσέα Λουτσέσκου απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών. Ο Ρουμάνος προπονητής άφησε την τελευταία του πνοή έπειτα τεράστια περιπέτεια με την υγεία του, έχοντας νοσηλευθεί τις τελευταίες μέρες.
Ο θρυλικός προπονητής είχε ιδιαίτερη σχέση με τον Θεό, ενώ είχε προβεί και σε μία άκρως σπάνια εξομολόγηση, όπως αναφέρουν στη χώρα του.
«Η πίστη δεν είναι κάτι που θέλω να επιδεικνύω»
Ο Μιρτσέα Λουτσέσκου είχε μιλήσει μόλις μία φορά τόσο ανοιχτά για τη σχέση του με τον Θεό, σε συνέντευξή του στο Formula AS, αποκαλύπτοντας πως η πίστη του δεν υπήρξε ποτέ κάτι επιφανειακό ή επιδεικτικό.
Όπως είχε τονίσει χαρακτηριστικά: «Η πίστη δεν είναι κάτι που θέλω να επιδεικνύω. Εγώ, από την πλευρά μου, μεγάλωσα μέσα στο μαρξιστικό-λενινιστικό καθεστώς. Για πολύ καιρό, για μένα, το ζήτημα της θρησκείας αφορούσε τη ιστορική και πολιτισμική της σημασία, τη συμβολή της στον τρόπο με τον οποίο διαμορφώθηκε η ρουμανική κοινωνία, αλλά και τη διαρκή σύνδεση που εκπροσωπούσε στην ιστορία της ανθρωπότητας, ανεξαρτήτως πολιτικών καθεστώτων και διαφορετικών μορφών κοινωνικής οργάνωσης».
Η τοποθέτησή του φανέρωνε έναν άνθρωπο που δεν προσέγγισε την πίστη με δογματισμό, αλλά μέσα από αναζήτηση, σκέψη και εσωτερική ωρίμανση.
Πώς ο Μιρτσέα Λουτσέσκου πλησίασε τον Θεό μετά την πτώση του κομμουνισμού
Ο πολύπειρος Ρουμάνος τεχνικός εξήγησε πως η ουσιαστική του προσέγγιση προς τη θρησκεία ήρθε σταδιακά, κυρίως στο δεύτερο μισό της ζωής του, μετά την κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος.
«Ξεκινώντας από εκεί, από την προσπάθειά μου να κατανοήσω καλύτερα τον ρόλο της, κατάφερα με τον καιρό να έρθω πιο κοντά στην πίστη, χωρίς όμως να γίνω θρησκόληπτος. Σε αντίθεση με εμένα, ο γιος μου, ο Ράζβαν, πηγαίνει συνεχώς στην εκκλησία, βοηθά διαρκώς τον έναν και τον άλλον… Εγώ δεν είχα την ευκαιρία να μεγαλώσω έτσι, έτσι ήταν ο κόσμος στα νιάτα μου.
Όμως, λίγο-λίγο, μέσα από την περιέργειά μου να καταλάβω τι σημαίνει θρησκεία, ποια ήταν τα μεγάλα ζητήματα που έθεσε στην ιστορία της ανθρωπότητας, διαβάζοντας την εξαιρετική “Ιστορία των Θρησκειών” του Μιρτσέα Ελιάντε, κατάλαβα ότι όλα οδηγούν στο ίδιο σημείο και ότι υπάρχει κάτι πάνω από εμάς».
Πρόκειται για μία βαθιά ανθρώπινη εξομολόγηση, που αποτυπώνει έναν άνθρωπο ο οποίος οδηγήθηκε στην πίστη όχι μέσα από τυπικότητες, αλλά μέσω της προσωπικής αναζήτησης και της πνευματικής του διαδρομής.
Η αιχμή για όσους «επιδεικνύουν» τη θρησκευτικότητα
Ο Λουτσέσκου δεν δίστασε, μάλιστα, να ασκήσει κριτική και σε εκείνους που –όπως πίστευε– χρησιμοποίησαν τη θρησκεία ως δημόσιο θέαμα ή μέσο εντυπωσιασμού.
«Μετά το 1990, όλοι οι κομμουνιστές άρχισαν να πηγαίνουν να προσκυνούν και να φιλούν εικόνες, για να εντυπωσιάσουν τον κόσμο. Εγώ πιστεύω ότι υπάρχει μια άλλη οπτική στη σχέση με τη θεότητα, πολύ πιο προσωπική. Στο τέλος της ημέρας, η πίστη βρίσκεται μέσα στον καθένα μας και φαίνεται καλύτερα μέσα από την ανθρωπιά. Η ανθρωπιά είναι μια εκπληκτική μορφή εγγύτητας με τον Θεό!»
Μέσα από αυτά τα λόγια, ο «Il Luce» φανέρωνε ξεκάθαρα τη φιλοσοφία ζωής του: πως η πίστη δεν εξαντλείται στις εικόνες και τις δημόσιες δηλώσεις, αλλά αποδεικνύεται κυρίως μέσα από τις πράξεις, τη σεμνότητα και τη συμπεριφορά προς τον συνάνθρωπο.
Η σιωπηλή προσφορά και η εκκλησία στην Κωνσταντινούπολη
Ο Μιρτσέα Λουτσέσκου είναι γνωστός σε όσους τον έζησαν από κοντά ως ένας άνθρωπος που στάθηκε έμπρακτα δίπλα σε πολλούς ανθρώπους, χωρίς ποτέ να επιδιώξει προβολή. Πολλές από τις φιλανθρωπικές του κινήσεις έγιναν αθόρυβα, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Ελάχιστοι γνωρίζουν, άλλωστε, πως συνέβαλε καθοριστικά στην πλήρη αποκατάσταση της ιστορικής εκκλησίας του Κωνσταντίνου Μπρενκοβεάνου στην Κωνσταντινούπολη, ενός ναού που βρισκόταν σε κατάσταση εγκατάλειψης και ουσιαστικά αναγεννήθηκε χάρη και στη δική του υποστήριξη.
