Μέσα σε 24 ώρες δύο θεωρητικά αδύναμες εθνικές ομάδες έφεραν σε εξαιρετικά δύσκολη θέση τις δύο τελευταίες παγκόσμιες πρωταθλήτριες, το Πράσινο Ακρωτήρι την Αργεντινή και η Παραγουάη τη Γαλλία.
Αμφότερες αποκλείστηκαν στις λεπτομέρειες, ωστόσο η μία κέρδισε τη γενική αναγνώριση και η άλλη την…κατακραυγή. Δικαίως. Άπαντες έβγαλαν το καπέλο στο Cabo Verde (σταπορτογαλικά), με πληθυσμό μόλις 593 χιλιάδες κατοίκους έφτασε στο σημείο να παίζει σε νοκ -άουτ φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου εναντίον της«αλμπισελέστε». Όχι μόνο να παίζει αλλά και να…βγάζει το λάδι στον Λιονέλ Μέσι και την παρέα του μέχρι να παραδοθεί. Στη λήξη, παρά τη στεναχώρια τους, άψογοι δίνοντας το χέρι στους αντίπαλούς και πάμε παρακάτω.
Το Πράσινο Ακρωτήρι με το ποδόσφαιρό του, με την τρέλα των παικτών του, με τη συνολική παρουσία του, μας κέρδισε, ταυτιστήκαμε απόλυτα με τους Ντουάρτε, τους Καμπράλ και τους Λόπες αυτού του κόσμου. «Έπιασα» τον εαυτό μου να τάσσεται στο πλευρό τους. Στη λήξη, παρά τη στεναχώρια τους, άψογοι, δίνοντας το χέρι στους αντίπαλούς.
Γίνε Βοζίνια, ο οποίος σε ηλικία 40 χρόνων με τις αποκρούσεις του απέναντι σε Ισπανία, Ουρουγουάη και Αργεντινή είδε ξαφνικά σε μία εβδομάδα τους ακόλουθούς του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να εκτοξεύονται από τις 50χιλιάδες σε 25 εκατομμύρια. Ιστορία σαν παραμύθι.
Η Παραγουάη από την πλευρά της δε σεβάστηκε το ίδιο το άθλημα. Προκειμένου να καλύψει την όποια διαφορά με τη Γαλλία χρησιμοποίησε όλους τους αθέμιτους τρόπους. Υπάρχει η άποψη που λέει ότι ο καθένας παλεύει με τα όπλα που διαθέτει. Η προκειμένη περίπτωση, όμως, είναι διαφορετική. Παίκτες να χτυπούν αντιπάλους εκτός φάσης, να περνάνε δίπλα και να τους πατάνε, να κάνουν το ένα φάουλ μετά το άλλο και να ζητούν τα…ρέστα. Να καθυστερούν σε κάθε ευκαιρία, να μετέρχονται όλα τα μέσα για να μείνουν στην διεκδίκηση της πρόκρισης.
Με τον ανεκδιήγητο διαιτητή από το Ουζμπεκιστάν να συμπληρώνει το σκηνικό. Τρείς παίκτες του Ντεσάν αντίκρισαν κίτρινη κάρτα, κανένας από τους «σεσημασμένους» του Αλφάρο. Είχε να συμβεί στην Παραγουάη από το 1998 σε ένα ματς με τη Νιγηρία. Στην εποχή του VAR επέτρεψαν στους Γκαλάρσα, στους Βάσκες και στους Κούμπας αυτού του κόσμου να «κακοποιήσουν» το ποδόσφαιρο. Στην κεντρική σκηνή, στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Ακόμα και το καταφανέστατο πέναλτι του Γκόμες στον Ντουέ, ο Ταντάσεφ το έχασε και χρειάστηκε τη βοήθεια της τεχνολογίας για να το καταλογίσει, ώστε να αποδοθεί ποδοσφαιρική δικαιοσύνη με την εύστοχη εκτέλεση του Εμπαπέ.
Συναίσθημα αποστροφής, δυσαρέσκειας, δυσανεξίας για την τακτική των Παραγουανών. Παρότι είμαι υπέρ των εκπλήξεων, υπέρ του αδύναμου σε σχέση με το φαβορί, εδώ τάχθηκα στο πλευρό των «τρικολόρ». Ακόμα και μετά τη λήξη όρεξη για τσακωμό και τσαμπουκά είχαν οι Νοτιο Αμερικανοί.
Όχι, μη γίνεις σαν τον Κάσερες. Ιστορία διδακτική.
