Όταν ο Βασίλης Δανιήλ χρησιμοποίησε σε μια (off the record, μετά από εκπομπή που είχαμε κάνει μαζί) κουβέντα μας τη λέξη «αναλώσιμος» περιγράφοντας τη μοίρα του Έλληνα προπονητή δε σας κρύβω ότι «έμεινα παγωτό». Δεν του «την είχα» αυτή τη λέξη. Πάντα τον θεωρούσα «brutal» και πάντως όχι λόγιο.Όμως στην τελική ο «μίστερ» ήταν ταυτόχρονα και ρεαλιστής και σκεπτόμενος.
Ο Δανιήλ αγάπησε βαθιά το ποδόσφαιρο και τούτο γινόταν εύκολα αντιληπτό είτε σου απευθυνόταν ως προπονητής της Εθνικής Ομάδας, είτε του Παναθηναϊκού, είτε του Πανηλειακού. Γι’ αυτό και ο ίδιος χαιρόταν πάντα να μιλάει με… «ομοιοπαθείς».Ακόμη και στις μεγάλες του δόξες δε θα σου έλεγε ποτέ «όχι μεγάλε δε μπορώ» όταν του τηλεφωνούσες 11 τη νύχτα για να σου κάνει ένα σχόλιο για κάποιο ματς που παρακολουθούσες εκείνη τη στιγμή: «ναι ναι το βλέπω κι εγώ, λοιπόν άκου…»έλεγε και μπορεί το τηλέφωνο να έκλεινε μεσάνυχτα..
Ήταν «λιοντάρι» ο κόουτς Δανιήλ, πολλές φορές του θύμιζα ότι είχαμε γενέθλια την ίδια ημερομηνία του Αυγούστου και γελούσε συμπληρώνοντας: «ευτυχώς δεν δουλεύουμε μαζί γιατί θα τρώγαμε τα μουστάκια μας σε μονομαχίες λεόντων»… Ήταν όμως «λιοντάρι» και στην απόφαση που έπαιρνε για μάχη μέχρις εσχάτων σε όποιον πάγκο κι αν καθόταν.
Ένας δουλευταράς της μπάλας και λάτρης της πειθαρχίας αλλά πάντα με σεβασμό στους συνεργάτες του αλλά και τον Τύπο. Και συνεχώς κατάφερνε ν αποδεικνύεται παντελονάτος:το ναι ήταν ναι και το όχι ήταν όχι. Με δυό ματιές τον «έκοβε» τον άλλον, είτε ως ποδοσφαιριστή είτε ως άνθρωπο. Άλλωστε καθόλου τυχαία ο Γιώργος Βαρδινογιάννης τον είχε πάντα «στο αυτί του» ως σύμβουλο για ό,τι ποδοσφαιρικό τον απασχολούσε για πολλά χρόνια μετά το τέλος της συνεργασία τους.
Ο Δανιήλ (αν και πολυνίκης προπονητής του Παναθηναϊκού και απόφοιτος της ξακουστής σχολής της Κολωνίας) λοιδορήθηκε άδικα για δυο-τρία πράγματα που είπε.Ας είναι.Άλλωστε και οι λοιδορήσαντες έχουν μετανοιώσει… Και δε γινόταν αλλιώς. Ο προπονητής αυτός ήταν απ τους ελάχιστους Έλληνες τεχνικούς που έγινε «προφήτης Δανιήλ» πέφτοντας σχεδόν πάντα μέσα στις προβλέψεις του κι εξελίσσοντας το ποδόσφαιρο στη χώρα μας. Και και κάτι ακόμη: Όσοι τον χαρακτήριζαν «κυρ Βασίλη» ήταν ανόητοι και μακράν απείχαν της πραγματικότητας.
Γιατί ο Βασίλης Δανιήλ δεν ήταν «κυρ», ήταν ΚΥΡΙΟΣ με όλα τα γράμματα κεφαλαία. Καλό του ταξίδι….
