Η Παναχαϊκή μέχρι στιγμής στην προετοιμασία της έχει αναμετρηθεί με δύο δυνατούς αντιπάλους από τη Superbet League 2.
Το πρώτο φιλικό με τον ΠΑΣ Πύργος στην Αγυιά έληξε με σκορ 0-2, ενώ το δεύτερο στην Καλλιθέα με την εκεί Athens έληξε 2-1 υπέρ της ομάδας του Βαγγέλη Μόρα. Προφανώς και τα δύο παιχνίδια ήταν δύσκολα, καθώς υπάρχει δεδομένη διαφορά ετοιμότητας αλλά ως ένα βαθμό και ποιότητας ανάμεσα στις δύο ομάδες.
Το σημαντικό στην παρούσα φάση είναι το πώς θα κριθεί η Παναχαϊκή για αυτά τα δύο φιλικά. Υπάρχουν δύο δρόμοι. Ο ένας είναι ο εύκολος, δηλαδή αυτός των «θετικών δειγμάτων» κόντρα σε ομάδες ανώτερης κατηγορίας. Ο άλλος είναι ο πιο δύσκολος. Δηλαδή αυτός στον οποίο πρέπει να γίνει μία πρώτη κριτική για τα αγωνιστικά δεδομένα και αυτά που παρουσιάζονται.
Ναι, η Παναχαϊκή είναι μία εντελώς νέα ομάδα, με πολλές μεταγραφές που σίγουρα θέλει χρόνο να «δέσει» και να εμφανιστεί όπως πρέπει. Όμως, όταν μιλάμε για αυτή την ομάδα, υπάρχουν απαιτήσεις. Όπως υπήρχαν και πέρυσι στη δύσκολη χρονιά, με την ταλαιπωρία και τον υποβιβασμό να «παίζει» περισσότερο από ποτέ.
Φέτος τα πράγματα έχουν αλλάξει αρκετά. Κανονική διοίκηση με οικονομική ευρωστία, η οποία έριξε χρήματα στην αγορά για τη δημιουργία ενός ρόστερ που θα πάρει την άνοδο. Όλα καλά μέχρι εδώ. Πάμε όμως στην ουσία και σε αυτά τα οποία είδαμε και δεν είδαμε στο «Γρ. Λαμπράκης».
Η Παναχαϊκή στο πρώτο ημίχρονο υπέφερε από την Athens Kallithea. Το 2-0 ήταν άκρως τιμητικό και σε μεγάλο βαθμό έμεινε σε αυτά τα επίπεδα λόγω των αντιδράσεων του Βασίλη Σούλη που έδειξε να βρίσκει τον εαυτό του κάτι που πρέπει να συμπεριλάβουμε στα θετικά. Οι γηπεδούχοι είχαν μονίμως ψηλά στο γήπεδο τα δύο ακραία μπακ τους, με αποτέλεσμα να μπαίνουν όπως ήθελαν στην περιοχή της Παναχαϊκής.
Υπήρχαν σοβαρά θέματα στο ανασταλτικό κομμάτι των «κοκκινόμαυρων» και ο μοναδικός που διακρίθηκε στο πρώτο μέρος ήταν ο αρχηγός Ανδρέας Βασιλόγιαννης. Εκτός της φάσης που είχε στο 30′ για να σκοράρει, έτρεξε ασταμάτητα και μάλιστα κάτι επίσης σημαντικό ήταν το γεγονός ότι μονίμως γύριζε πίσω για να μαρκάρει. Δεν είναι λίγες οι φορές που για ποδοσφαιριστές τέτοιου βεληνεκούς, που «υποβιβάζονται» σε τέτοιες κατηγορίες, γίνεται η γνωστή κουβέντα, «Έλα μωρέ, σιγά μην μαρκάρει». Ο Βασιλόγιαννης πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα για τους υπόλοιπους.
Μετά το πρώτο αρκετά προβληματικό ημίχρονο στο οποίο η Παναχαϊκή δεν μπόρεσε να κρατήσει τη μπάλα, ούτε καν να δημιουργήσει μία υποψία σωστής επιθετικής ανάπτυξης, στο δεύτερο η εικόνα άλλαξε. Η είσοδος του Καρβούνη στον άξονα μάζεψε εμφανώς την κατάσταση. Η επιλογή της Athens Kallithea να αλλάξει σε κάποιες στιγμές προσαναλοτισμό και να μείνει πιο πίσω, βοήθησε εξίσου και η Παναχαϊκή σαφώς έδειξε κάτι διαφορετικό και αν μη τι άλλο όχι απογοητευτικό στο δεύτερο μέρος. Το σκορ δεν έχει σημασία. Η εικόνα είναι αυτή που μετρά και σε αυτή πρέπει να σταθούμε.
Εν κατακλείδι, η ομάδα του Σπύρου Αντωνόπουλου έχει ποιότητα, αλλά ακόμη δεν έχει ταυτότητα στο παιχνίδι της. Είναι λογικό, καθώς μιλάμε για ένα ρόστερ που βρίσκεται μαζί ένα μήνα. Απαιτείται χρόνος, όμως για να βοηθηθεί η προσπάθεια, χρειάζονται καθαρές κουβέντες, ουσιαστική κριτική και όχι καμουφλαρίσματα. Φυσικά και δεν χρειάζονται κατάρες και αναθέματα, για τα φιλικά. Άλλο η κριτική, άλλο η μιζέρια και η γκρίνια. Αυτά δεν πρέπει να έχουν θέση στη νέα προσπάθεια που ξεκίνησε ο σύλλογος. Τα πρώτα δείγματα εξάλλου είναι θετικά.
Η Παναχαϊκή αν είναι σοβαρή πρώτα απ’ όλα, είναι το φαβορί για την πρωτιά στον όμιλο. Όμως μετά στα μπαράζ, τα πράγματα ζορίζουν. Εκεί η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική και όλες οι ομάδες που θα μπουν στη διαδικασία θα παίξουν για «θάνατο». Σε αυτή την κατάσταση, δεν θα χωρέσουν τα «ωραία» λόγια, γεμάτα από «γλύκες».
Προδιαγραφές υπάρχουν, αλλά χρειάζεται δουλειά. Απ’ όλους όσοι έχουν εμπλοκή στο νέο και φιλόδοξο είναι η αλήθεια πρότζεκτ της φετινής Παναχαϊκής.
Ουδείς δεν πρέπει να επαναπαυτεί με άλλοθι την εμπειρία και την ποιότητα των ποδοσφαιριστών που διαθέτει η Παναχαϊκή στο ρόστερ της.
