Πριν από μερικά χρόνια, πριν καν το πρωτάθλημα που έχασε ο Παναθηναϊκός στο τέλος από την ΑΕΚ, είχα γράψει στο facebook κάτι, που σήμερα μοιάζει σχεδόν προφητικό.
Μέσες – άκρες έλεγα ότι όσο ο Παναθηναϊκός είναι «ακίνδυνος», όσο δεν κάνει πρωταθλητισμό, όσο τερματίζει από τέταρτος και κάτω, θα είναι συμπαθής και «γλυκούλης» σαν γκόλντεν ριτρίβερ.
Είτε μιλάμε για τα «μωρά του Δώνη», είτε για την πρώτη χρονιά Γιοβάνοβιτς, όλοι είχαν μια καλή κουβέντα να πουν για τη δουλειά που γίνεται, για τον προπονητή, για τους πιτσιρικάδες, για το φρέσκο και το καινούργιο που φέρνει στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Όταν όμως ο Παναθηναϊκός αρχίσει να «ενοχλεί», τότε αρχίζουν τα «τσάμικα» και τα «καλαματιανά» – αποδείχθηκε περίτρανα τη δεύτερη χρονιά Γιοβάνοβιτς, με τα όσα έγιναν τότε, εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων, ώστε η «συμπαθής ομάδα» του «εξαιρετικού Γιοβάνοβιτς» να μην κόψει πρώτη την κορδέλα του τερματισμού.
Από τότε ο Παναθηναϊκός δεν «ενόχλησε κανέναν»: είτε με Τερίμ, είτε με Αλόνσο, είτε με Βιτόρια, είτε με Μπενίτεθ, η ομάδα δεν κατάφερε ούτε πρωτάθλημα να διεκδικήσει, ούτε να «μπει στο μάτι» των ανταγωνιστών της, ούτε να τη νιώθουν απειλητική. Όλα αυτά, μέχρι φέτος…
Ξαφνικά, κάποιοι ανακαλύπτουν «φαντάσματα»
Η μεταγραφική ενίσχυση του Παναθηναϊκού το καλοκαίρι, ήταν σημαντική και ποιοτική, αλλά η εικόνα της ομάδας στα ευρωπαϊκά προκριματικά δεν τρόμαξε και δεν ενόχλησε κανέναν – φαντάζομαι ότι περίμεναν τον Παναθηναϊκό να είναι «μια από τα ίδια». Το ξεκίνημα του πρωταθλήματος όμως, ξαφνικά έγινε μια διαφορετική συνθήκη: ο Παναθηναϊκός έκανε τρεις νίκες, άρχισε να παίζει ωραιότερη μπάλα, οι υπόλοιποι κάπου έχασαν βαθμούς και οι «πράσινοι», από πολύ νωρίς στο πρωτάθλημα, άρχισαν να γίνονται «ενοχλητικοί».
Ταυτόχρονα και καθόλου τυχαία, ξεκίνησε η προπαγάνδα, η προσπάθεια να παρουσιάσουν τον Παναθηναϊκό ως μια ομάδα που ευνοείται, που σπρώχνεται, που πάει να πάρει το πρωτάθλημα με «κυβερνητικό διάταγμα», που «σφάζει τους αντιπάλους», ως ένα κομμάτι ευρύτερου, «σατανικού» σχεδίου, με απώτερο σκοπό να μπει στο νέο του γήπεδο ως πρωταθλητής. Όχι επειδή θα το αξίζει, αλλά επειδή θα του «το δώσουν».
Ο ΠΑΟΚ, συντηρεί στην επικαιρότητα εδώ και τέσσερις μέρες τη φάση που ζητάει το πέναλτι στο ΟΑΚΑ – κουβέντα φυσικά για το διπλό φάουλ στον Κάνγκουα στο ξεκίνημα της φάσης. Όλοι καταλαβαίνουμε ότι ο ΠΑΟΚ έχει πολλά θέματα να διαχειριστεί – οικονομικά, επικοινωνιακά, μεταγραφικά, θέματα με το ρόστερ – και πρέπει να στρέψει την προσοχή κάπου αλλού.
Ο Ολυμπιακός, που έχει τα δικά του θέματα εδώ και αρκετές εβδομάδες με τον προπονητή και τις μεταγραφές που δεν έγιναν έγκαιρα, που ήταν μέτριος στα παιχνίδια με τη Ναϊμέγκεν και έχασε βαθμούς στο Βόλο, επίσης έχει κάθε λόγο να στρέψει την προσοχή αλλού και να πετάει τη μπάλα στην εξέδρα, κάνοντας λόγο για εύνοια του Παναθηναϊκού. Είναι άλλωστε γνωστό ότι εδώ και δεκαετίες ο Παναθηναϊκός ελέγχει το παρασκήνιο, την ΚΕΔ, την ΕΠΟ, τη Σούπερ Λίγκα, τις ΕΠΣ, λύνει και δένει γενικώς και γι’ αυτό το λόγο έχει σαρώσει τους τίτλους…
Ποιος είναι ο μόνος που δεν ασχολείται;
Μέσα σε όλο αυτό το «γαϊτανάκι» της παραπληροφόρησης, της προπαγάνδας και της υπερβολής, η μόνη ομάδα που απέχει, είναι αυτή που επενδύει στο ποδόσφαιρο: η ΑΕΚ. Σε αντίθεση με Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ που έχουν ένα σωρό θέματα να λύσουν και ψάχνουν τρόπο να κατευνάσουν τις αντιδράσεις των ίδιων τους των οπαδών, η ΑΕΚ μένει συγκεντρωμένη στη δουλειά της, τους στόχους της και την ομάδα της.
Δεν «φωνάζει», δεν κάνει φασαρία χωρίς λόγο, δεν προσπαθεί να μειώσει τη δουλειά ή τις νίκες κανενός, δεν έψαξε δικαιολογίες όταν «σκόνταψε» με την Κηφισιά, αλλά επικεντρώθηκε στο επόμενο παιχνίδι της, εκείνο κόντρα στον Άρη και μετά στο πρώτο ματς για το Τσάμπιονς Λιγκ. Νίκησε και στα δυο παιχνίδια και συνεχίζει στο πλάνο της, όπως οφείλουν να κάνουν οι ομάδες που έχουν λυμένα τα προβλήματά τους και αφοσιώνονται στους στόχους τους. Οι υπόλοιποι, ας κάνουν ό,τι καταλαβαίνουν.
Όσο ο Παναθηναϊκός είναι ψηλά, θα ακούει διάφορα – αν την Κυριακή νικήσει τον Παναιτωλικό κακ είναι μόνος πρώτος, το «σύστημα» θα λυσσάξει. Θα ακούσουμε πολλά και διάφορα, για τα ματς που παίζει με παίκτη παραπάνω (χωρίς κανείς ουσιαστικά να αμφισβητεί την ορθότητα των αποβολών), για τα πέναλτι που παίρνει (παρόλο που είναι κανονικότατα βάσει κανονισμών), για τα πώς τον αντιμετωπίζουν οι αντίπαλοι (παρότι κανείς δεν τους έχει χαριστεί ποτέ και κανένας στα ματς εναντίον του δεν δηλώνει μισή ντουζίνα παίκτες να εκτίσουν τιμωρίες).
Ο Παναθηναϊκός φέτος δείχνει ότι δεν θα είναι κομπάρσος, άρα δεν θα είναι συμπαθής και «γλυκούλης». Θα «ενοχλεί», θα είναι ανταγωνιστικός, θα κυνηγήσει αυτό που του αξίζει στο γήπεδο και όχι σε σκοτεινούς διαδρόμους και μεταμεσονύχτια τηλεφωνήματα. Οπότε ας είμαστε προετοιμασμένοι για όλο το «κυνήγι» και τον «πόλεμο» που μπορεί να δούμε – θα είναι για κάποιους το τέλειο άλλοθι της αποτυχίας τους.
