Ο Παναθηναϊκός έφαγε 4 γκολ από την ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια και μετά πήγε στο Καραϊσκάκης και κέρδισε καθαρά και ξάστερα. Έβαλε τρία γκολ στον Άρη στο κύπελλο και με τον ΠΑΟΚ, σε δυο ματς, είχε δυόμιση ευκαιρίες και μηδέν γκολ. Μπορεί να ρίξει τη μια φορά μια τριάρα στο πρωτάθλημα, απέναντι σε κάποιον «μικρομεσαίο» αντίπαλο και μετά να φέρει 1-1 με την Λάρισα εντός έδρας. Να φέρει 0-0 με τη Βιτόρια Πλζεν στο παιχνίδι της Leaguer Phase, με τους Τσέχους να παίζουν με δέκα παίκτες και στο επόμενο παιχνίδι να γυρίσει από το 0-1, να το κάνει 2-1 και τελικά να ισοφαριστεί, επειδή ο Λαφόν δεν είχε φάει καλό πρωινό και δεν έβαλε αρκετή δύναμη για να εκτρέψει την πορεία της μπάλας και να τη στείλει κόρνερ.
Αν ο ποδοσφαιρικός Παναθηναϊκός ήταν άνθρωπος, θα καθόταν στον καναπέ του ψυχολόγου και η διάγνωση θα ήταν πιθανότατα «διπολική διαταραχή – προς το παρόν, αυτοί που κάθονται στον καναπέ του γιατρού, είναι οι φίλοι της ομάδας, που τη μια βλέπουν μια ομάδα που δεν μπορεί ούτε να αμυνθεί σωστά, ούτε να δημιουργήσει, ούτε να σκοράρει με ευχέρεια και την αμέσως επόμενη φορά βλέπουν με ομάδα με πλάνο, που μπορεί να κάνει σωστά πράγματα στο γήπεδο, ακόμα και με αντιπάλους με μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας. Η σταθερότητα βέβαια αγνοείται, η αμφισβήτηση στον προπονητή συνεχίζεται, η γκρίνια σε κάποιους παίκτες είναι μόνιμο φαινόμενο. Κι όλα αυτά, δημιουργούν μια φούσκα προβλημάτων, σαν ένα απόστημα που δεν λέει να σπάσει.
Τελικά, τι θέλει να κάνει ο Μπενίτεθ;
Η 11άδα του Παναθηναϊκού, δημιούργησε ξανά μεγάλη συζήτηση; Πού πάμε χωρίς «εξάρι»; Ποιος εκ των Μπακασέτα – Ρενάτο θα μαρκάρει στον άξονα; Τι δουλειά έχει ο Πάντοβιτς δίπλα στον Ταμπόρδα, με τους δυο τους να κινούνται πίσω από τον Τεττέη; Και πώς θα βάλει έτσι ο Παναθηναϊκός γκολ, χωρίς εξτρέμ (άρα και χωρίς πλάτος στην επίθεση), κόντρα σε μια ομάδα τόσο σφιχτή και αποτελεσματική μεσοαμυντικά;
Το ξεκίνημα του αγώνα δικαίωσε τους «γκρινιάρηδες» αλλά η συνέχειά του, τους διέψευσε. Ο Παναθηναϊκός όντως είχε προβλήματα στον άξονα, ένα – κατά τα άλλα – «αθώο» πούλημα της μπάλας του Πάντοβιτς στο κέντρο, έφερε προβλήματα στην πράσινη αμυντική ισορροπία και το πρώτο γκολ των Τσέχων και το παιχνίδι έμοιαζε να στραβώνει από νωρίς, με τον κόσμο να «ψέλνει» τους παίκτες, θυμίζοντάς τους πόσο βαριά είναι του ΠΑΟ η φανέλα… Παρά το σοκ όμως, τη γκρίνια της εξέδρας, το μεσοαμυντικό πρόβλημα, που ώρες – ώρες προσπαθούσε να το σουλουπώσει ο Ίνγκασον, ο οποίος παρατούσε το κέντρο της άμυνας και γινόταν ένα άτυπο «εξάρι», ένας «σύρτης» όταν η ομάδα αμυνόταν, ο Παναθηναϊκός βγήκε μπροστά με τρόπο «κανονικό», έβγαλε συνδυασμούς, δημιούργησε ρήγματα, προσπάθησε να έχει άμεσο παιχνίδι όταν έβρισκε ανοιχτούς χώρους και βρήκε την ισοφάριση με τον Τεττέη.
Και στο δεύτερο ημίχρονο, είχε ένα πραγματικά καλό διάστημα, για 15-20 λεπτά, που έδειξε ότι έχει και δυνατότητες και παίκτες που μπορούν να κάνουν τη διαφορά: ο Τεττέη και δεύτερο γκολ έβαλε και μεγάλη ευκαιρία με κεφαλιά είχε και η ομάδα έβγαλε ταχύτητα στη σκέψη και το passing-game, δοκίμασε πλαγιοκοπήσεις αλλά και παιχνίδι από τον άξονα, στρίμωξε τους Τσέχους και φάνηκε να κρατάει τη νίκη. Μια καλή στιγμή για την Πλζεν όμως και μια μάλλον κακή στιγμή για τον Λαφόν, έφεραν το 2-2 και μεταφέρουν τις εξελίξεις για το ματς της Τσεχίας, όπου τα πάντα μοιάζουν ανοικτά. Διότι τελικά αυτός ο Παναθηναϊκός, μπορεί να παίξει και καλό ποδόσφαιρο. Και μπορεί να «σταθεί» ακόμα και χωρίς κλασσικό «εξάρι» στην 11άδα – αλλά με μια υποσημείωση: για να λειτουργήσει ένα τέτοιο «τρικ», με Μπακασέτα – Ρενάτο στον άξονα, πρέπει τουλάχιστον οι παίκτες που παίζουν εκεί να έχουν αποθέματα ενέργειας και τρεξιμάτων. Όταν ο Ρενάτο έδειξε να κουράζεται στο τέλος, ήταν και το σημείο όπου η Πλζεν πήρε μέτρα στο γήπεδο και κατάφερε να απειλήσει – και τελικά να σκοράρει το γκολ της ισοφάρισης. Άρα, ίσως και να έπρεπε τελικά προς το τέλος ο Μπενίτεθ να «χαραμίσει» μια αλλαγή στο φρεσκάρισμα του κέντρου της ομάδας, εφόσον φάνηκε ότι βολεύεται και ικανοποιείται με το 2-1 και δεν έδειξε κάποια ιδιαίτερη ζέση να κυνηγήσει τρίτο γκολ.
Όλα αυτά βέβαια, ανήκουν στο παρελθόν – με την Πλζεν, θα ασχοληθούμε ξανά από βδομάδα. Αυτό που έχει σημασία τώρα, είναι το Ηράκλειο και ο ΟΦΗ, εκεί όπου ο Χρήστος Κόντης περιμένει με «άγριες διαθέσεις» για πολλούς και διάφορους λόγους, έχει μια ομάδα σε καλή φόρμα και αγωνιστική κατάσταση και θα προσπαθήσει να «χτυπήσει» κάθε απροσεξία και αδυναμία του Παναθηναϊκού, καθώς και την κόπωση από το ευρωπαϊκό παιχνίδι, «τρέχοντας» τους πράσινους σε κάθε ευκαιρία που θα βρει.
