Η πώληση Τετέ, δεν ήταν απλά μια ακριβή πώληση του Παναθηναϊκού, με ένα πολύ καλό οικονομικό αντίτιμο. Ήταν και ένα μήνυμα προς όλους, που εξηγούσε ότι όποιος δεν δίνει ό,τι καλύτερο μπορεί, δεν έχει θέση στην ομάδα. Ο Τετέ, ήταν ο πιο ακριβοπληρωμένος παίκτης της ομάδας και μάλλον και του πρωταθλήματος ολόκληρου, είχε πάρει το «10», είχε χριστεί ως ο ηγέτης της ομάδας και ήταν βασικός και αναντικατάστατος από τη μέρα που ήρθε. Αλλά ενώ πέρυσι, όταν ήρθε, έκανε ένα εξαιρετικό ξεκίνημα στη σεζόν, η απόδοσή του άρχισε σταδιακά να φθίνει. Και φέτος, στο πρώτο μισό της χρονιάς, με κάποιον τρόπο δεν μπορούσε να κάνει ούτε τα προφανή: ούτε γκολ όταν ήταν απέναντι από τον τερματοφύλακα, ελάχιστες τελικές πάσες, δυσκολία να σεντράρει με ακρίβεια, αδιαφορία στα περισσότερα παιχνίδια να βοηθήσει ανασταλτικά.
Ο Παναθηναϊκός θα μπορούσε να κρατήσει τον Τετέ μέχρι το καλοκαίρι και να τον πουλήσει με την ησυχία του, ενδεχομένως εισπράττοντας περισσότερα χρήματα απ’ όσα πήρε από τη Γκρέμιο. Επέλεξε όμως να τον πουλήσει εδώ και τώρα, αντικαθιστώντας τον ουσιαστικά με έναν Έλληνα, ταλαντούχο, «φθηνότερο» αλλά ενθουσιώδη παίκτη: τον Παύλο Παντελίδη. Και αυτό, δεν ήταν ένα μήνυμα προφανώς προς τον Τετέ, αλλά ένα μήνυμα προς όλους τους παίκτες της ομάδας, που νιώθουν «σίγουροι», «ασφαλείς», «βολεμένοι» ή «δημόσιοι υπάλληλοι»: κανείς δεν είναι ασφαλής, κανείς δεν μπορεί να καθίσει πάνω στο συμβόλαιό του χωρίς να δικαιολογεί το λόγο που φοράει αυτή τη φανέλα, κανείς δεν έχει εξασφαλισμένη θέση στην 11άδα, ακόμα κι αν ο αντικαταστάτης του που κάθεται στον πάγκο είναι κάποιος με πολύ μικρότερη χρηματιστηριακή αξία ή πολύ λιγότερες απολαβές.
Η επόμενη μέρα θα περιλαμβάνει όσους θέλουν και μπορούν
Είναι δεδομένο ότι ο Ράφα Μπενίτεθ, μαζί με Μπαλντίνι – Κορόνα – Κοτσόλη, όλο αυτό το διάστημα αξιολογούν το ρόστερ, ψάχνουν αυτούς που πρέπει να έρθουν και ταυτόχρονα προσπαθούν να καταλάβουν ποιοι είναι αυτοί που θα μπορούσαν να μείνουν. Διότι η διαδικασία αυτή δεν είναι εύκολη, απαιτεί χρόνο, δουλειά και χρήμα και ο Ιανουάριος δεν είναι η καταλληλότερη περίοδος για ριζικές αλλαγές, σε αντίθεση με το καλοκαίρι.
Η λογική θα έλεγε ότι με την έλευση του Μπενίτεθ, ακόμα και αυτοί που δεν είχαν καταφέρει να δείξουν πολλά πράγματα το προηγούμενο διάστημα, με Βιτόρια ή Κόντη, θα έβλεπαν μπροστά τους μια χρυσή ευκαιρία: να «σκιστούν» για να συνεργαστούν με έναν θρύλο της προπονητικής, διότι από έναν τέτοιον άνθρωπο και πολλά έχουν να μάθουν και τη χρηματιστηριακή τους αξία μπορούν να ανεβάσουν. Αντί γι’ αυτό, βλέπουμε παίκτες που άλλοτε «υπολειτουργούν», άλλοτε παίζουν χωρίς συγκέντρωση και άλλοτε μοιάζει σαν να σταματάει το μυαλό τους – αυτό που έχει γίνει στα δυο φετινά ματς με την ΑΕΚ, είναι για να διδάσκεται σε σεμινάρια: η άμυνα του Παναθηναϊκού επέτρεψε στον Γιόβιτς να βάλει τα 7 από τα 11 φετινά του γκολ στο πρωτάθλημα, κάνοντας το ένα λάθος πίσω από το άλλο και επιτρέποντάς του να φτάνει στη μπάλα πρώτος, χωρίς να τον ενοχλεί κανείς. Αλλά προφανώς, δεν είναι αποκλειστικά ευθύνη της άμυνας, όλο αυτό που συνέβη στο ματς στην OPAP Arena, ένα παιχνίδι όπου οι «πράσινοι» δεν έκαναν ούτε μια κλασσική ευκαιρία σε 90-τόσα λεπτά. Δεν λειτούργησε τίποτα – ειδικά από τη στιγμή που η ΑΕΚ έκανε το 2-0, δεν υπήρχε αντίδραση, δεν έβγαλε κανένας εγωισμό, θυμό, τσαντίλα για όλο αυτό που συνέβαινε. Κι όταν μια ομάδα δεν νιώθει απολύτως τίποτα όταν τρώει το ένα γκολ πίσω από το άλλο, μοιάζει σαν ένα σώμα που δεν έχει σημάδια ζωής. Κι εκεί ακριβώς είναι το σημείο όπου πρέπει να γίνουν πολλαπλά ηλεκτροσόκ. Και όλοι αυτοί που νιώθουν «σίγουροι», «βολεμένοι», «ασφαλείς» και βασικοί, να ενημερωθούν ότι το μέλλον τους θα είναι κάπου αλλού και όχι στο Κορωπί.
Ο Μπενίτεθ έχει το μαχαίρι και το καρπούζι
Οι φωτογραφίες από τα τέσσερα γκολ της ΑΕΚ πρέπει να γίνουν καδράκια και να κρεμαστούν στα αποδυτήρια, ώστε να τα βλέπουν οι παίκτες και να μην ξεχάσουν όλα αυτά που έκαναν και δεν έκαναν, μέχρι να μπορέσουν να αλλάξουν την εικόνα τη δική τους και αυτή της ομάδας. Αλλά πρέπει να κρεμαστούν και στο γραφείο του Μπενίτεθ, διότι και εκείνος, πέρα από τα όσα έκανε σωστά στο πρώτο ημίχρονο, την πίεση ψηλά και μια διάταξη που έμοιαζε ορθολογική, δεν μπόρεσε να κάνει τίποτα για να σταματήσει την κατρακύλα μετά το 2-0. Με έναν σημαντικό αστερίσκο: ότι ο Μπενίτεθ θα είναι εδώ και μετά το καλοκαίρι, σε αντίθεση με πολλούς παίκτες απ’ αυτό το ρόστερ.
Διότι ο προπονητής και ξέρει πού έχει έρθει και τι πρέπει να κάνει και έχει και το πράσινο φως από τη διοίκηση να προχωρήσει σε όποιες κινήσεις κρίνει ότι είναι για το καλό της ομάδας. Και σε αντίθεση με αρκετούς παίκτες, που δείχνουν ότι δεν ξέρουν ούτε τα βασικά ή δεν μπορούν να τα κάνουν στο γήπεδο, ο Μπενίτεθ έχει αποδείξει στην καριέρα του ότι και ξέρει και μπορεί να κάνει τα πράγματα που χρειάζεται μια ομάδα, όταν πρέπει να αλλάξουν πολλά.
