STOIXIMAN SUPERLEAGUE

ΠΑΟΚ: Οι άνθρωποι πεθαίνουν μόνο όταν πάψουμε να τους θυμόμαστε

Intime

4 Οκτωβρίου 1999. Σαν σήμερα, πριν από 27 χρόνια. Η ημέρα όπου στις 4:30 τα ξημερώματα, σταμάτησε ο χρόνος για έξι νεαρούς οπαδούς του ΠΑΟΚ και για ολόκληρη την «ασπρόμαυρη» οικογένεια.

Επιστρέφοντας από την Αθήνα, λίγες ώρες μετά την ισοπαλία κόντρα στον Παναθηναϊκό στο Ολυμπιακό Στάδιο, το διώροφο λεωφορείο του Σ.Φ. ΠΑΟΚ Κορδελιού, με 77 φίλους του «δικεφάλου», έπεσε σε χαράδρα 8 μέτρων, ύστερα από σύγκρουση με φορτηγό που κινούνταν στο αντίθετο ρεύμα.

Λίσι: «Θέλουμε τον τίτλο στον ΠΑΟΚ» (video)

Το ρολόι, έδειχνε 4:30 τα ξημερώματα. Για τους Χαράλαμπο Ζαπουνίδη (20 χρόνων), Δημήτριο Ανδρεαδάκη (25 χρόνων), Χριστίνα Τζιόβα (18 χρόνων), Αναστάσιο Θέμελη (22 χρόνων), Γεώργιο Γκανάτσιο (22 χρόνων) και Κυριάκο Λαζαρίδη (17 χρόνων), αλλά και για τον 68χρονο οδηγό του φορτηγού, Αστέριο Αγκζιώτη, δεν ξημέρωσε ποτέ.

Τα έξι «αετόπουλα» έχασαν ακαριαία τη ζωή τους φορώντας το κασκόλ του ΠΑΟΚ στον λαιμό και η τραγωδία βύθισε στο πένθος ολόκληρη την «ασπρόμαυρη» οικογένεια αλλά και τη χώρα, ενώ άλλοι 33 οπαδοί μεταφέρθηκαν τραυματισμένοι στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας.

Έκτοτε, κανένας δεν έχει ξεχάσει τα έξι παιδιά που πλήρωσαν με τη ζωή τους την αγάπη τους για τον ΠΑΟΚ.

Το σύνθημα «αδέρφια ζείτε, εσείς μας οδηγείτε» θα δονεί την Τούμπα όσα χρόνια κι αν περάσουν, ενώ πάντα το «πέρασμα» από τα Τέμπη και δη από το σημείο όπου υπάρχει το μνημείο για τους αδικοχαμένους οπαδούς, θα προκαλεί μία ανείπωτη θλίψη, ένα τεράστιο «γιατί» και μία ανάγκη για μία στάση και μία προσευχή…