Το τελευταίο ματς της αγωνιστικής περιόδου 2025-26 διεξήχθη στο στάδιο Φέρεντς Πούσκας. Μονομάχοι για το πιο βαρύτιμο τρόπαιο της Γηραιάς Ηπείρου σε επίπεδο συλλόγων, η Παρί Σεν Ζερμέν και η Άρσεναλ.
Το γρήγορο γκολ της αγγλικής ομάδας στο 5ο μόλις λεπτό έφερε την Παρί σε θέση οδηγού στο ματς όσον αφορά τον έλεγχο της κατοχής. Η Άρσεναλ από την πλευρά της περιορίστηκε στο να αμύνεται σε χαμηλό κυρίως μπλοκ. Βασική επιδίωξη ήταν να διατηρεί χαμηλό το τέμπο του αγώνα, να αναγκάζει την Παρί να επιτίθεται σε σετ μόνο παιχνίδι αποφεύγοντας καταστάσεις μεταβάσεων όπου η γαλλική ομάδα εμφανίζεται ιδιαίτερα αποτελεσματική. Παράλληλα χρησιμοποιώντας τον σχηματισμό 1-4-4-2 επιδίωκε να εφαρμόζει διπλομαρκαρίσματα στις πτέρυγες όταν κάτοχοι γίνονταν οι Κβαρατσχέλια, Ντουέ και Ντεμπελέ. Με αυτόν τον τρόπο προσπαθούσε να περιορίσει πιθανές απειλές από την ικανότητα που διαθέτουν στο 1 ν 1 οι συγκεκριμένοι ποδοσφαιριστές.
Διάγραμμα: Διπλομαρκαρίσματα στις πτέρυγες
Κομβικός ήταν ο ρόλος των δύο κεντρικών μέσων Ράις (41) και Λούις Σκέλλι (49). Οι δύο αυτοί ποδοσφαιριστές εξασφάλιζαν την ισορροπία στην αμυντική γραμμή καλύπτοντας πιθανά κενά που προέκυπταν από τις υπερβολικές προς τα εμπρός μετατοπίσεις των μπακ. Συγκεκριμένα, όταν ο Μοσκέρα στα δεξιά κινούνταν πολύ μπροστά για να μαρκάρει τον Ρουίθ που υποδέχονταν κοντά στην πλάγια γραμμή, έμεναν τρεις αμυντικοί στα μετόπισθεν. Ο Ράις αναλάμβανε να καλύψει το κενό στην αμυντική γραμμή με την οπισθοχώρηση του και να διατηρήσει ακέραιη.
Διάγραμμα: Ο Ράις (41) καλύπτει την υπερβολική μετατόπιση του Μοσκέρα (3) μπροστά
Στα αριστερά, ο Λούις Σκέλλι (49) ακολουθούσε τις κινήσεις του Χακίμι (2) στην πλάτη του Χινκάπιε (5) και επέτρεπε στον Γκάμπριελ (6) να μένει μέσα στην περιοχή, και την ομάδα του να διατηρεί μεγάλο αριθμό παικτών εκεί.
Διάγραμμα: Ο Λούις Σκέλλι (49) ακολουθεί τον Χακίμι (2)
Όταν ο Γκάμπριελ (6) κινούνταν πολύ πλάγια ακολουθώντας τον Χακίμι (2), ο Λούις Σκέλλι (49) κάλυπτε το κενό που αυτός άφηνε. Έτσι η Άρσεναλ διατηρούσε πάντα τρεις αμυντικούς μέσα στην περιοχή.
Διάγραμμα: Ο Λούις Σκέλλι (49) καλύπτει το κενό από την μετατόπιση του Γκάμπριελ (6) πλάγια
Η Παρί στο πρώτο ημίχρονο μετέτρεπε τον σχηματισμό της σε 1-3-1-2-4. Βασικό ρόλο σε αυτό έπαιζε η μετατόπιση του Χακίμι. Ο Μαροκινός κινούνταν είτε σε προωθημένη θέση στην γραμμή, είτε εσωτερικά με τον Ντουέ να προσαρμόζει την θέση του ανάλογα. Οι πέντε παίκτες που βρίσκονταν στον κεντρικό άξονα κινούνταν με μεγάλη ευελιξία αλλάζοντας θέσεις, διατηρώντας όμως πάντα την ισορροπία της ομάδας.
Διάγραμμα: Μετατόπιση του Χακίμι (2) ανοιχτά και δεξιά
Διάγραμμα: Μετατόπιση του Χακίμι (2) εσωτερικά
Οι Παριζιάνοι στην μέχρι τώρα πορεία τους προς το τελικό βασίζονταν πολύ στο παιχνίδι από τα πλάγια, μέσω της δημιουργίας καταστάσεων απομόνωσης 1 ν 1 για τους πλάγιους επιθετικούς. Ωστόσο λόγω της αμυντικής προσήλωσης των παικτών του Αρτέτα αυτό δεν ήταν δυνατό με αποτέλεσμα να μην μπορούν να βρουν λύσεις. Οι σέντρες που επιχειρήθηκαν ήταν κατά κύριο λόγο πρώιμες ή υπό μεγάλη πίεση και εξουδετερώθηκαν εύκολα από τους παίκτες του Αρτέτα (0% επιτυχημένες σέντρες στο 1ο μέρος). Όταν οι πλάγιοι επιθετικοί συνέκλιναν για να σουτάρουν υπήρχαν πολλά σώματα για να σταματήσουν την πορεία της μπάλας. Αποτέλεσμα ήταν στο 1ο μέρος τα αναμενόμενα τέρματα για την Παρί να είναι μόλις 0,23 σε 6 συνολικά σουτ, ενώ η Άρσεναλ είχε 0,41 σε 3 σουτ. Παρά το γεγονός λοιπόν ότι η γαλλική ομάδα είχε την κατοχή σε ποσοστό 77%, η Άρσεναλ ήταν αυτή που ήλεγχε το ματς.
Στο δεύτερο μέρος αυτό που άλλαξε τα δεδομένα ήταν το πέναλτι που κέρδισε και μετέτρεψε σε γκολ η Παρί στο 65’. Η Άρσεναλ αναγκάστηκε να επιτεθεί και κατά συνέπεια να ανεβάσει ψηλότερα την άμυνα της. Αυτό έδωσε την δυνατότητα στην Παρί να βρει χώρους σε καταστάσεις μετάβασης, σε μια μορφή παιχνιδιού που ευνοεί τα χαρακτηριστικά των ποδοσφαιριστών της. Η πρώτη απειλή ήρθε με την κούρσα και το σουτ του Κβαρατσχέλια στο δοκάρι στο 77’. Στο 85’ ο Μπαρκολά από πλάγια θέση νίκησε στο σπριντ τον Σαλιμπά αλλά η έγκαιρη επέμβαση του Ράγια δεν του επέτρεψε να σουτάρει, ενώ στο 97’ σε μια παρόμοια φάση, ο παίκτης της Παρί από πλάγια αριστερά σούταρε άουτ. Η άλλη συνθήκη που επέτρεψε στην Παρί να απειλήσει ήταν η δημιουργία καταστάσεων απομόνωσης 1 ν 1 στα πλάγια. Έτσι προέκυψε η ευκαιρία του Βιτίνια στο 89’ μετά την προσπάθεια του Ντουέ απέναντι στον Γκάμπριελ αλλά και η ευκαιρία με το σουτ του Ντουέ μέσα από την περιοχή στο 117’, μετά το 1 ν 1 του Νέβες απέναντι στον Ινκάπιε πάλι στα δεξιά. Με αυτά τα δεδομένα η τιμή των αναμενόμενων τερμάτων αυξήθηκε για την Παρί στο 2ο ημίχρονο και στην παράταση στα 1,50. Καθώς η Άρσεναλ δεν απείλησε ιδιαίτερα (0,09 αναμενόμενα τέρματα μέχρι το τέλος), τίποτα δεν άλλαξε και ο τίτλος κρίθηκε στην διαδικασία των πέναλτι.
Συμπέρασμα: Ο Αρτέτα κατάφερε στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα να επιβάλει τους όρους του στην αναμέτρηση απέναντι στον Λουίς Ενρίκε. Χαμήλωσε το τέμπο του αγώνα και ανάγκασε την Παρί να παίζει σε σετ παιχνίδι. Εκμηδένισε την απειλή στις πτέρυγες δημιουργώντας καταστάσεις υπεραριθμίας απέναντι στους ικανότατους στο 1 ν 1 πλάγιους επιθετικούς της Παρί και έφερε το παιχνίδι στα μέτρα της ομάδας του. Η ανατροπή του Κβαρατσχέλια από τον Μοσκέρα που μέχρι τότε τα είχε καταφέρει εξαιρετικά απέναντι στον Γεωργιανό, οδήγησε την αναμέτρηση στα πέναλτι. Εκεί όπου η αστοχία του Γκάμπριελ έφερε στην Παρί τον back to back τίτλο απέναντι σε μια ομάδα που τελείωσε αήττητη την διοργάνωση και χωρίς να έχει δεχτεί τέρμα σε κατάσταση open play στην φάση των νοκ αουτ παιχνιδιών.
