Ο Σεργκέι Ρεμπρόφ είναι ένας από τους υποψήφιους προπονητές για τον πάγκο του Παναθηναϊκού. Ο Ουκρανός τεχνικός μετά από το πέρασμα του από την Ντιναμό Κιέβου, την Αλ Αχλί της Σαουδικής Αραβίας, την Ουγγρική Φερεντσβάρος και την Αλ Αϊν από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα βρίσκεται τώρα στην τεχνική ηγεσία της εθνικής ομάδας της χώρας του.
Ο Ρεμπρόφ στα χρόνια της προπονητικής του καριέρας έχει φτάσει στην κατάκτηση δύο πρωταθλημάτων και δύο κυπέλων με την Ντιναμό Κιέβου, τριών πρωταθλημάτων με την Φερεντσβάρος και ενός με την Αλ Αϊν. Επίσης οδήγησε την εθνική Ουκρανίας στο EURO 2024.
Οσον αφορά την προπονητική του φιλοσοφία ο Ρεμπρόφ δεν είναι δογματικός όσον αφορα τους σχηματισμούς. Μπορεί σε κάποιον αγώνα να επιλέξει να επιτίθεται με το 1-4-3-3, σε κάποιον άλλον με το 1-4-4-2 ή ακόμη και με το 1-4-2-3-1, με την επιλογή του να βασίζεται στους διαθέσιμους παίκτες, την τακτική προσέγγιση του αγώνα ή τον αντίπαλο. Η ευελιξία του δεν αφορά μόνο στην επιλογή του αρχικού σχηματισμού αλλά και στην θέληση του να παρεμβαίνει και να κάνει αλλαγές ή προσαρμογές και κατά την διάρκεια του αγώνα. Μπορεί να λοιπόν π.χ. να ξεκινήσει με σχηματισμό 1-4-3-3 και να τελειώσει με 1-4-4-2.
Κατά τον ίδιο τρόπο στην φάση της άμυνας μπορεί να επιλέξει τον σχηματισμό 1-4-4-2, τον 1-4-1-4-1 ή ακόμη τον 1-4-4-1-1, με την επιλογή να εξαρτάται από τα ατού του αντιπάλου, τους χώρους που θέλει να περιορίσει περισσότερο, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο θα εκδηλώσει την μετάβαση του.
Τα βασικά σημεία του μοντέλου παιχνιδιού που χρησιμοποιεί απέναντι σε οργανωμένη άμυνα είναι.
Η έμφαση στην επιθετική μετάβαση
Προτιμά οι ομάδες του να αμύνονται κυρίως σε μεσαίο μπλοκ, ώστε να υπάρχει διαθέσιμος χώρος προς εκμετάλλευση σε πιθανή ανάκτηση της κατοχής, ενώ παράλληλα η απόσταση από την αντίπαλη εστία δεν είναι μεγάλη. Ο Ρεμπρόφ , υπήρξε ποδοσφαιριστής της Ντιναμό Κιέβου, που την δεκαετία του 90′ αποτέλεσε μια από τις σταθερά καλές ομάδες του Champions League. Εκείνη η ομάδα με προπονητή τον Λομπανόφσκι βασίστηκε κυρίως στο παιχνίδι των αντεπιθέσεων με αιχμές τον ίδιο τον Ρεμπρόφ και τον Αντρέι Σεφτσένκο. Η επιρροή αυτή φαίνεται στην προπονητική του φιλοσοφία καθώς αρέσκεται στο παιχνίδι στο χώρο. Μόλις λοιπόν παρουσιάζεται ευκαιρία για μετάβαση ζητά από τους παίκτες του να κινούνται στους διαθέσιμους χώρους και την μπάλα να μεταφέρεται γρήγορα μπροστά.
Η ανάπτυξη από τον τερματοφύλακα
Ο Ρεμπρόφ θέλει οι ομάδες του να αναπτύσσονται με προοδευτικό τρόπο από τον τερματοφύλακα χωρίς όμως να είναι εμμονικός. Όταν υπάρχουν συνθήκες όπου το ρίσκο είναι υψηλό προτιμά το άμεσο παιχνίδι και όχι μια πάσα που μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια κατοχής. Συνήθως οι κεντρικοί αμυντικοί δίνουν την μπάλα στον τερματοφύλακα. Αν αυτή η ενέργεια προκαλέσει την πίεση του αντιπάλου, ο τερματοφύλακας ψάχνει είτε κάποιον ελεύθερο παίκτη, πάντα στα πλαίσια του ελεγχόμενου ρίσκου, είτε επιχειρεί μακρινή πάσα. Απέναντι σε μεσαίο μπλοκ αν η ομάδα του συναντήσει δυσκολίες στην κυκλοφορία της μπάλας στα μετόπισθεν, που συμβαίνει συνήθως απέναντι σε 2 αντίπαλους επιθετικούς, ένας από τους κεντρικούς μέσους κατεβαίνει χαμηλά ή ένας από τους πλάγιους αμυντικούς γίνεται τρίτος κεντρικός αμυντικός δημιουργώντας 3αδα και κατά συνέπεια αριθμητική υπεροχή.
Το συνδυαστικό παιχνίδι στα πλάγια, η μόνιμη απειλή στην πλάτη της άμυνας του αντιπάλου και ο στόχος κατά την κυκλοφορία της μπάλας
Σημαντικό στοιχείο του μοντέλου παιχνιδιού του είναι το συνδυαστικό παιχνίδι κοντά στις πλάγιες περιοχές, αλλά και η επιδίωξη να μεταφέρεται η μπάλα στην πλάτη της άμυνας του αντιπάλου. Αντίθετα δεν στηρίζεται πολύ στο κάθετο συνδυαστικό παιχνίδι. Για να μπορέσει το μοντέλο να αποδώσει πρέπει να δημιουργηθούν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις. Έτσι οποιοσδήποτε αρχικός σχηματισμός κι αν έχει επιλεχτεί ιφίσταται συγκεκριμένες προσαρμογές. Ειδικότερα, επιδιώκει την υπερφόρτωση της επιθετικής γραμμής με έναν από τους πλάγιους επιθετικούς, ο οποίος συγκλίνει προς τον κεντρικό άξονα αλλά χωρίς να κατεβαίνει χαμηλά στην μεσαία γραμμή. Έτσι αν π.χ. επιλεγεί ως αρχικός σχηματισμός το 1-4-4-2, ο πλάγιος επιθετικός γίνεται τρίτος επιθετικός και ο αντίστοιχος πλάγιος αμυντικός αναλαμβάνει ρόλο πλάγιου επιθετικού, δημιουργώντας μια 5αδα προωθημένων παικτών.
Με αυτήν την προσαρμογή προκαλεί δύο πιθανές αντιδράσεις. Στην πρώτη περίπτωση αναγκάζει την αντίπαλη 4αδα άμυνας να συγκλίνει προς το κέντρο, για να μειωθούν οι αποστάσεις μεταξύ των παικτών, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται χώροι στα πλάγια. Αυτό δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να μεταφερθεί εύκολα η μπάλα στους πλάγιους παίκτες, οι οποίοι μπορούν είτε να προωθηθούν και να σεντράρουν άμεσα, είτε να συνεργαστούν με συμπαίκτες και στην συνέχεια να μεταφέρουν την μπάλα στην περιοχή του αντιπάλου.
Η δεύτερη πιθανή αντίδραση των αντιπάλων είναι να μείνουν οι τέσσερις της άμυνας ως έχουν και να υπάρχουν χώροι για να κινηθούν οι πέντε προωθημένοι παίκτες στην πλάτη της άμυνας ώστε να υποδεχτούν στον χώρο.
Η κυκλοφορία της μπάλας έχει ως κύριο στόχο την μετατόπιση των αντιπάλων σε μια πλευρά. Επιδίωξη τότε είναι η γρήγορη αλλαγή παιχνιδιού στην αδύνατη πλευρά όπου υπάρχει χώρος και μπορούν να προκύψουν ευκολότερα οι συνεργασίες μεταξύ των παικτών.
Συμπέρασμα: Ο Rebrov είναι ένας προπονητής που έχει βρεθεί σε συνθήκες πίεσης για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και σε πολλές των περιπτώσεων κατάφερε να το κατακτήσει. Η προπονητική του φιλοσοφία, βασίζεται στα χαρακτηριστικά των παικτών που διαθέτει και προσαρμόζεται ανάλογα με τις συνθήκες. Ωστόσο υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία που τα μεταφέρει στις ομάδες που αναλαμβάνει, όπως οι γρήγορες επιθετικές μεταβάσεις, το παιχνίδι στην πλάτη του αντιπάλου και η κυκλοφορία της μπάλας με στόχο την δημιουργία χώρου στην αδύνατη πλευρά.
