Στα πλαίσια της δεύτερης αγωνιστικής, αλλά στο πρώτο του παιχνίδι στο φετινό πρωτάθλημα, ο Παναθηναϊκός υποδέχτηκε στο Απόστολος Νικολαϊδης τον Λεβαδειακό.
Ευελιξία και ένταση έφεραν την δημιουργία
Οι πράσινοι παρατάχθηκαν στα χαρτιά με σχηματισμό 1-4-3-3 αλλά και μεγάλη ευελιξία. Οι παίκτες του Βιτόρια παρουσίασαν μεγάλη κινητικότητα με τον σχηματισμό να παίρνει διαφορετική μορφή. Ο Τσιριβέγια κατέβαινε χαμηλά για να πλαισιώσει τους κεντρικούς αμυντικούς και ο Μπακασέτας έπαιρνε τον ρόλο του κεντρικού μέσου δίπλα στον Τσέριν.
Οι μετατοπίσεις αυτές άφηναν χώρο στους πλάγιους επιθετικούς Τετέ και Τζούρισιτς για να συγκλίνουν προς τον κεντρικό άξονα σε ρόλο επιθετικού μέσου, καταλαμβάνοντας τα εσωτερικά κανάλια στο διάστημα μεταξύ μέσων και αμυντικών του Λεβαδειακού, ενώ οι πλάγιοι αμυντικοί Μλαντένοβιτς και Καλάμπρια, διατηρούσαν το πλάτος. Περισσότερο στα δεξιά παρά στα αριστερά οι παίκτες εναλλάσονταν σε ρόλους. Συγκεκριμένα, ο Καλάμπρια κινούνταν πολλές φορές σε θέση είτε εσωτερικού μέσου, είτε κεντρικού μέσου δίπλα στον Τσέριν, με τον Τετέ να μένει ανοιχτά και τον Μπακασέτα να προσαρμόζεται ανάλογα με την θέση του Ιταλού.
Διάγραμμα: Σχηματισμός Παναθηναϊκού στην φάση επίθεσης
Ο σχηματισμός αυτός δημιουργούσε ξεκάθαρη αριθμητική υπεροχή (4 ν 2) στον κεντρικό άξονα απέναντι στο 1-4-4-2 του Λεβαδειακού, με τον Παναθηναϊκό να διαθέτει ελεύθερους παίκτες στα μεσοδιαστήματα και να τους τροφοδοτεί είτε με διεισδυτικές πάσες όταν αυτό ήταν δυνατό, είτε μεταφέροντας την μπάλα στα πλάγια και μετά προς τα μέσα.
Διάγραμμα: Μεταφορά της μπάλας στα πλάγια και μετά εσωτερικά σε ελεύθερο παίκτη που υποδέχεται και γυρίζει στο μεσοδιάστημα
Οι τοποθετήσεις των παικτών στα εσωτερικά κανάλια και στα μεσοδιαστήματα έδωσε πολλές ευκαιρίες στους πράσινους να απειλήσουν με κινήσεις στο κενό μεταξύ κεντρικού αμυντικού και πλάγιου αμυντικού και υποδοχή της μπάλας στην πλάτη της άμυνας κυρίως από τα δεξιά με Καλάμπρια και Μπακασέτα.
Διάγραμμα: Κινήσεις των παικτών μεταξύ πλάγιου και κεντρικού αμυντικού με στόχο την υποδοχή στην πλάτη της άμυνας
Οι πράσινοι σκόραραν πολύ νωρίς, αλλά καθώς συνέχιζαν να έχουν πολλές επιλογές στον κεντρικό άξονα και υψηλό ρυθμό στην κυκλοφορία της μπάλας, έβρισκαν λύσεις μέσω της τακτικής τακτοποίησης στο γήπεδο. Τελείωσαν το ημίχρονο με 16 τελικές, 2 δοκάρια με αναμενόμενα γκολ (XG) κοντά στο 2 (1,93) που σημαίνει ότι δικαιούνταν ένα ακόμη τέρμα.
Διαφορετική οργάνωση, ίδιος στόχος
Ο Λεβαδειακός αμύνονταν σε σχηματισμό 1-4-4-2, ενώ στην φάση επίθεσης μπορεί να έδειχνε στο χαρτί ένα τυπικό 1-4-2-3-1, είχε όμως τακτικές προσαρμογές. Συγκεκριμένα η ομάδα του Νίκου Παπαδόπουλου φρόντιζε στην φάση της επίθεσης να διατηρεί το πλάτος στα δεξιά με τον Παλάσιος, ενώ ο Κωστή είχε περισσότερο ρόλο δεξιού εσωτερικού μέσου. Στα αριστερά ο πλάγιος επιθετικός Λαγιούς συνέκλινε προς το κέντρο σε ρόλο αριστερού εσωτερικού μέσου, με αποτέλεσμα ο Βήχος να κινείται σε πιο προωθημένες θέσεις απ’ ότι ο Τσάπρας και να είναι αυτός που δημιουργούσε το πλάτος σε έναν σχηματισμό που έπαιρνε την μορφή ενός ασύμετρου 1-3-3-3-1. Η διάταξη αυτή, ακριβώς όπως και του Παναθηναϊκού δημιουργούσε μια 4 ν 2 κατάσταση στον κεντρικό άξονα υπέρ των Βοιωτών.
Διάγραμμα: Σχηματισμός Λεβαδειακού στην φάση επίθεσης
Ο Λεβαδειακός μετά και το 1-0 δεν είχε τίποτα να χάσει. Προσπάθησε να αναπτυχθεί ορθολογικά από τον τερματοφύλακα και να εκμεταλευτεί οποιαδήποτε ανισορροπία έβρισκε στην άμυνα του Παναθηναϊκού. Τελείωσε το πρώτο ημίχρονο με 3 σουτ που του απέφεραν 0,42 στα αναμενόμενα γκολ (XG).
Οι πράσινοι κατέβασαν ταχύτητα, ο Λεβαδειακός το εκμεταλλεύτηκε
Στο δεύτερο ημίχρονο η τακτική προσέγγιση δεν άλλαξε από τις δυο ομάδες. Απλώς ο Παναθηναϊκός κατέβασε ταχύτητα είτε λόγω κούρασης είτε λόγω επανάπαυσης. Αυτό είχε ως συνέπεια να σταματήσει να δημιουργεί και να απειλεί τον αντίπαλο. Αντίθετα ο Λεβαδειακός άρχισε σταδιακά να ανεβάζει τα ποσοστά της κατοχής του ξεπερνώντας στο 75ο περίπου λεπτό αυτό του Παναθηναϊκού (54% – 46%) και έψαχνε τις στιγμές του. Αυτή η στιγμή δόθηκε στο 86ο λεπτό, όταν οι Βοιωτοί εκμεταλεύτηκαν την έλλειψη κάλυψης στην πλάτη του Καλάμπρια και με όμορφο συνδυασμό του νεαρού Γκούμα με τον πρώην πράσινο Βέρμπιτς πέτυχαν από δύσκολη γωνία την ισοφάριση. Οι παίκτες του Βιτώρια στον εναπομείναντα χρόνο δεν κατάφεραν να αντιδράσουν και το σκορ (1-1) δεν άλλαξε.
Συμπέρασμα: Οι πράσινοι είχαν ένα πολύ δημιουργικό πρώτο ημίχρονο, όπου εκμεταλλεύτηκαν πλήρως τις τοποθετήσεις τους στο γήπεδο. Αυτό ήταν αποτέλεσμα της έντασης που έβγάλαν στο παιχνίδι τους και της ταχύτητας με την οποία κυκλοφόρησαν την μπάλα. Δεν σκόραραν δεύτερο γκολ στο καλό τους διάστημα, ο ρυθμός τους έπεσε στο δεύτερο ημίχρονο και το πλήρωσαν. Ο Λεβαδειακός δεν εγκατέλειψε το παιχνίδι. Εκμεταλλεύτηκε το κακό δεύτερο ημίχρονο των πρασίνων, βρήκε τις στιγμές του και πήρε τον βαθμό.
