Το να αγωνίζεται μια ομάδα με τέσσερις διαφορετικούς προπονητές μέσα στην ίδια σεζόν συνήθως οδηγεί σε ένα αποτέλεσμα: τον υποβιβασμό, «υπογράφει» ο Τρόι Ντίνι σε δημοσίευμα της Sun.
Ο πρώην Άγλλος επιθετικός της Γουότφορντ αναφέρει τo βίωμα του σχετικά με τις αλλεπάλληλες αλλαγές προπονητών σε μία σεζόν. Συγκεκριμένα αναφέρει, η Νότιγχαμ Φόρεστ πήρε το ρίσκο να πιστέψει ότι μπορεί να ξεφύγει από αυτό το σενάριο, απομακρύνοντας τον Σον Ντάις, έχοντας ήδη λύσει τη συνεργασία της φέτος με τον Νούνο Εσπίριτο Σάντο και τον Άγγελο Ποστέκογλου.
Το παράδειγμα της Γουότφορντ το 2020 είναι χαρακτηριστικό. Εκείνη τη σεζόν η ομάδα υποβιβάστηκε, έχοντας αλλάξει τρεις μόνιμους προπονητές και έναν υπηρεσιακό. Ο Χάβι Γκράθια ξεκίνησε την αγωνιστική περίοδο, στη συνέχεια επέστρεψε ο Κίκε Σάντσεθ Φλόρες, απολύθηκε, ακολούθησε ο Νάιτζελ Πίρσον και στα δύο τελευταία παιχνίδια ανέλαβε υπηρεσιακά ο Χέιντεν Μιούλινς. Ένα τέτοιο συνεχές «πήγαινε-έλα» δημιουργεί χάος στα αποδυτήρια και διχασμό σε όλο τον σύλλογο.
Στη Νότιγχαμ Φόρεστ υπάρχουν ποδοσφαιριστές που βρίσκονται χρόνια στο κλαμπ, νοιάζονται βαθιά για την ομάδα και το προσωπικό και είναι αποφασισμένοι να παλέψουν μέχρι τέλους. Ο Ράιαν Γέιτς είναι ένα τέτοιο παράδειγμα στο «Σίτι Γκράουντ» και σίγουρα επηρεάζεται έντονα από όσα συμβαίνουν φέτος. Υπάρχουν, όμως, και παίκτες που γνωρίζουν πως ό,τι κι αν γίνει, το καλοκαίρι θα εξασφαλίσουν μεταγραφή και θα συνεχίσουν αλλού χωρίς ιδιαίτερες συνέπειες. Σε τέτοιες περιπτώσεις η νοοτροπία γίνεται πιο ατομική: κάνουν τα απολύτως απαραίτητα και σκέφτονται ήδη την επόμενη μέρα.
Ανάμεσα σε αυτές τις δύο κατηγορίες βρίσκονται όσοι ζουν με την αβεβαιότητα. Όταν η ομάδα έχει καλά αποτελέσματα, δείχνουν γεμάτοι αυτοπεποίθηση. Στην πρώτη, όμως, σοβαρή δυσκολία, ο φόβος και η ανασφάλεια τους καταβάλλουν και η απόδοσή τους αλλάζει δραματικά. Και δεν είναι μόνο οι παίκτες που επηρεάζονται. Το προσωπικό στο γήπεδο, στο προπονητικό κέντρο ή ακόμη και οι εργαζόμενοι στην καντίνα αρχίζουν να ανησυχούν για τις δουλειές και τις οικογένειές τους. Σε περίπτωση υποβιβασμού, εκείνοι είναι που συχνά πληρώνουν το τίμημα.
Παρά τα προβλήματα, η Νότιγχαμ Φόρεστ παραμένει προς το παρόν πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού. Η Γουέστ Χαμ ανεβάζει ρυθμούς, η Λιντς Γιουνάιτεντ παίρνει σημαντικά αποτελέσματα, όμως η μάχη παραμένει ανοιχτή. Ακόμη κι αν η Φόρεστ καταφέρει να σωθεί, δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί επιτυχημένη στρατηγική αυτή η συνεχής εναλλαγή προπονητών.
Στο επίκεντρο της κριτικής βρίσκεται και ο Εντού, ο «παγκόσμιος επικεφαλής ποδοσφαίρου» που αποκτήθηκε από την Άρσεναλ. Πολλοί θεωρούν πως έχει σημαντική ευθύνη για τις επιλογές της διοίκησης, χωρίς να διακρίνεται ξεκάθαρη αγωνιστική φιλοσοφία ή συγκεκριμένη κατεύθυνση ως προς το προφίλ προπονητή που επιθυμεί ο σύλλογος. Η απομάκρυνση του Ντάις μοιάζει περισσότερο με κίνηση πανικού παρά με ψύχραιμη απόφαση, ενώ ίσως υπήρχαν εναλλακτικές λύσεις, όπως βαθύτερη ανάλυση των αγωνιστικών προβλημάτων ή ακόμη και οικονομικά κίνητρα προς τους παίκτες.
Την ίδια στιγμή, αίσθηση προκαλεί η μεταγραφή του Ραχίμ Στέρλινγκ στη Φέγενορντ. Μια κίνηση που ελάχιστοι θα προέβλεπαν όταν αποχωρούσε από την Τσέλσι, αλλά ίσως αποδειχθεί καθοριστική για την καριέρα του. Στα 31 του χρόνια, έχοντας αγωνιστεί σε υψηλό επίπεδο από τα 16 και έχοντας κατακτήσει σχεδόν τα πάντα, το ερώτημα είναι αν παραμένει το ίδιο κίνητρο και η ίδια δίψα.
Η επιλογή της ολλανδικής ομάδας δείχνει ότι η επιθυμία να συνεχίσει σε ανταγωνιστικό επίπεδο παραμένει ζωντανή. Το σημαντικότερο, όμως, είναι αν μπορεί να ξαναβρεί την αγάπη του για το ποδόσφαιρο, μακριά από την πίεση και τον θόρυβο της Αγγλίας. Αν το καταφέρει, το καλοκαίρι θα έχει την ευκαιρία να επανεξετάσει τις επιλογές του. Μπορεί να γνωρίζει ότι η επιστροφή στην εθνική ομάδα της Αγγλίας είναι δύσκολη, όμως αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα πως το ποδοσφαιρικό του ταξίδι πλησιάζει στο τέλος.
